อีกฝ่ายยิ้มเยาะมาให้เธอก็ยิ่งรู้สึกถึงลางร้ายที่กำลังใกล้เข้ามาคืบคลานชีวิตเข้าเรื่อยๆ หากเขาปริปากพูดเรื่องที่เกิดขึ้น

ญิงกานดาจำต้องเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัยไม่ได้เมื่อเห็นท่าทีของทั้งคู่ ขณะที่ลูเซียสนั

้ อยากรู้จริงๆว่าถ้าหากหล่อนอยู่ต่อหน้าเจ้านายของตัวเองโดยที่เขาคือแขกคนสำคัญข

มสะใจชะงักไปครู่ขณะที่อีกคนส่ายหน้าช้าๆ น้ำตาเริ่มเอ่อคลอ ภาวนาต่อทุกสิ่งบนโลกไม่ให้เขาพูดเรื่องที่เกิดขึ้นแต่ดูเหมือนคนใจ

กานดาเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อได้ยินคำตอบ ต่างจากประภัสสรที่หลับตานิ่งรอรับการลงทัณฑ์จากผู้เป็นนายทั้งน้ำตา และไม่กี่อึดใจร่างของเธอก็ถูกกระชากออกไปจากคนใจร้

ื่อร่างของเธอถูกตบจนเลือดกบปาก แม้แต่ลูเซียสเองก็ตกใจไม่น้อยกับภาพที่เห็น คราแรกเขาเพียงอยากจะเอาคืนหล่อนเล็กๆ น้อยๆ พอให้ได้สะใจเล่นเพียงเท่านั้น ใครจะไปนึกว่าหญิงชราเจ้าของบ้านจ

งคนป่าเถื่อนแถมยังแกล้งให้เธอต้องถูกลงโทษอีก สิ่งที่เธอทำไปทั้งหมดก็เพื่อปกป้องตัวเองให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของเขาเท่านั้น แต่สิ

นั่นทำให้ประภัสสรจำต้องรีบลุกขึ้นและเตรียมจะเดินกลับไปนั่งรอบทลงโทษที่แท้จริงของตัวเองภายในครัวแต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ก้าวเดินไปไหน เสีย

ปเป็นนางบำเรอให้กับผมอย่างที่ผมต้องการ ผมก็จะไม่ขัดใจเธออีกต่อไป แต่ผม

ี่ซ่อนรอยยิ้มเอาไว้แทบไม่มิดของเจ้านายหัวใจดวงน้อยของประภัสสรก็หล่นวูบไปพร้อมก

ึงแม้ว่าประภัสสรจะทำงานดีแถมยังคอยเป็นที่รองมือรองเท้าให้กับนางและลูกสาวได้ดีมาโดยตลอดก็เถอะ แต่มันก็คุ้มที่จะแลกอยู่ดีกับหนี้สินจำนวนมหาศาลท

นมือร่วงหล่นลงพื้นกับคำตอบที่แทบจะไม่ต้องใช้เวลาคิดให้มากความเลยของอีกฝ่าย ให้เธอเป็นคนใช้อยู่ที่นี่ไปจนตายเสียยังจะดีกว่าต้องทำอะไรแบบน

บคุณพี่เลี้ยงดูแกมามันหายไปไหนหมด!!” ประภัสสรน้ำตกทันทีที่อีกฝ่ายหยิบยกเอาเรื

่าให้ภัสทำอย่างอื่น

กานดากระชากต้นแขนให้ออกเดินตามเพื่อมุ่งหน้าไปเก็บข้าวของตามคำสั่ง ไม่นานหญิงสาวก็กลับมาอีกครั้งพร้อมๆ กับรอยนิ้วมือบนใบหน้าที่ลูเซียสสังเกต

ๆ” คุณหญิงกานดาเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันไปคาดโทษสาวใช้ที่แม้จะเสียดายไปบ้างที่ต่อไปคงไม่มีใครให้รองมือรองเท้าแต่เพื่อแลกกับจำน