เขายังไม่ดับเครื่องยนตร์ ดวงตาอ่อนโยนมองใบหน้าน้องสาวที่ยังหลับอยู่ เแต่มื่อด

ื่อนมองออกไปนอกรถ แต่สิ่งที่เขาเห็นอยู่ตรงหน้าไม่ใช่รถที่จอดเรียงราย แต่เป็นภาพน

ียน ถึง

อื

อะคะ หนังสือเดี๋

ดี๋ยวที่เหลือฉันจัดการเอง” นาเดียร์พยักพร้อมขานรับตามนั้น เธอก้าวลงจากรถพร้อมกับขอ

แขวนเมื่อวานนี้ ทั้งของเธอและของต้าเซียน เธ

ลั

ข้ามาวางบนโต๊ะในห้อง หลายรอบที่เขาทำแบบนั้น หนังสือประมาณสี่สิบเล่มถูกวางเรียงรายเรียบร้อยแล้ว และเขาก็ออกจากห้องไปพร้อมปิดประตู เพื่อเอารถเข็

ำลังทานอาหารเย็นกันอยู่ ต้าเซียนพยักหน้ารับรู้ เขาไ

าเซียนถามกลับ เมื่อเห

่อยากถาม อยากถามมาตั้งนา

าและทำตามเท่านั้น ช่วงเวลาการกินดำเนินต่อไป จนมาถึงช่วงเวลาการเก็บล้าง เ

พิงอยู่กับอ่างล้างจาน

ใช้จ่ายนักศึกษาของฉันนะ

นาเดียร์ตาโตกับคำต

ไรขอ

นหนังสือของฉันห

่ในนั้น เมื่อเข้าไปในห้องแล้ว ต้าเซียนผายมือไปยังกองหนังสือที่มากมายก่ายกอง ภาพก่ายกองของหนังสือที่สะท้อนในดวงตาข

นะ ปกติเขาไม่ใช่คนไม่มีระเบียบนี่น่าขณะคิดเรื่อยเปื่อยเธอก็เริ่มหยิบหนังสือเล่มแรก เป็นหนังสือเกี่ยวกับระบบร่างกายของมนุษย์ เธอเปิดหนังสือทันทีเริ่มต้นหา แต่สีสรรในหนังสือพร้อมกับโน้ตที่ต้าเซียนเขียนไว้ ทำให้เธอทิ้งความตั้งใจเดิม

ที่กำลังนอนคว่ำอยู่บนเตียงนอนของเขาด้วยท่าทางสบายๆเป็นธรรมชาติ ซึ่งเธอกำลังสนใจเรื่องราวในหนังสือตรงหน้าเหมือนจะไม่รู้ตัวว่าตัวเอง

เบาๆ เมื่อต้าเซียนนั่งลงบ

ตอนนี้ดึกแล้ว” นาเดียร์ลุกขึ้นนั่งและขยับลงจากเตียง สายตามองหนังสื

งของตัวเองเมื่อเธอเข้าห้องตัวเองไปแล้ว เขาเดินไปยังกองหนังสือและงานวิจัยของคุณหมอ และย

ครับ” เขาพึมพำกับใครสักคนท