ล้วฟีลีนจะสนใจเป็นพิเศษ ก็ไม่แปลกที่เขาจะทำให้เพื่อนแปลกใจกับเมษา เพราะไม่เคยเลยที่เขาจะทำการเอาใจผู้หญิงแบบ

นรัก เพราะเธอต้องสวยมากแน่ๆ ไม่งั้นไม

ล่อยให้ไปไหนมาไหนเพียงลำพังเ

จะทะเลาะกัน

ขอให้เธอยอมเจ้าเพื่อนคนนี้ไปเลยแล้วกัน เคลล์ตันไม่เคยท้อ ไม่เคยถอย ในทุกสิ่งที่ตัวเองต้องการเลย แต่เธอคนนั้นน่าจะฉลาดที่จะเลือกผู้ชายแบบเคลย์ตัน เพราะเธอจะสบายไปตลอดช่วงเวลาที่เพื่อนเขาคนนี้ยังต้องการเธออ

ว้อย่างสวยงาม แต่ดวงตาคมกลับจดจ้องอยู่ที่เมนูรายการอาหาร ไม่ใช่เวลาที่เธอจะสนใจอย่างอื่นมากไปกว่าอาหารแล้วในเช้าวันนี้ เมษาสั

านด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งไม่แสดงความรู้สึกใดๆ “...ผมคู่ควรที่จะได้รับเกียรติในการร่วมโต๊ะอาหารกับคุณได้มั้ยค

้องย้ำมั้ยว่าฉันสั่งมาดื่มกับมื้อเช้า” พนักงา

่ไม่รู้ว่าการ์ดใบนั้นเขียนอะไรไว้ แต่ได้รับคำสั่งว่า ให้แจ้งข้อความที่ได้รับมาจากแขกคนสวย แต่เมื่

ส่งต่อมายังเขา เคลย์ตันหยิบการ์ดอีกใบออกมา และเขียนบทความลงไปอีก เขาเอาไป

นเดิมอีกครั้ง “...มื้อนี้ผมเลี้ยงคุณนะครับ” และเช่นเดิมลงชื่อด้วยตัวซีตัวเดียว เมษาวา

ิ่มท้องกับอาหารเช้าและกาแฟ เธอยิ้มเ

อกไม้ด้วยว่า...ไปขอส่วนบุญที่อื่น” เมษา

ึ้ง แต่สิ่งที่พนักงานคิดว่าจบแล้ว มัน

ิมอีกครั้งกับธนบัตรอีกใบ “อันนี้ให้คุณค่ะ สำหรับความพยายามที่ไม่ใช้สมองของคุณเลย ครั้งนี้ฉันจะยอมให้มันผ่านไปโดยที่ไม่ร้องเรียนนะคะ เอาไปซื้ออาหารบำรุงสมองนะคะ” เมษาพูดจบ เดินออกจากร้านอาหารของโรงแรมไปอย

องอาหารด้านล่าง เขายังนั่งอยู่ที่ห้องชั้นสามสิบสาม แต่รอยยิ้มครั้งนี้ของเคล

ยชุดดำถาม เมื่อเคลย์ต