ักระดับสวิทได้แค่สามห้องนั้นเท่านั้น หนึ่งในนั้นเป็นห้องส่วนตัวของเคลย์ตันยามที่เขามาประจำที่นี่ และ

ธออายุแค่ยี่สิบและจัดว่าเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่ง แล้วเธอใช้สมองส่วนไหนในการตัดสินใจเดินทางข้ามทวีปเพียงลำพัง แล้วถ้าเธอไม่ได้เลือกมาที่นี่ เด่นสะดุดตาแบบเธอจะ

ผู้หญิงที่มีแววตาแบบนี้มาก่อน ใบหน้าในรูปไร้ซึ่งรอยยิ้ม ทำให้เขารู้สึกว่าในดวงตา

อจะเดินทางมาสุดปลายทางที่โทรอนโต เธอไปมาหลายประเทศ ต่อเครื่องจากประเทศโน้นมาประเทศนี้เป็นเวลากว่าสัปดาห์ ร่างกายเธออ่อนเพลียเป็นอย่างมาก แต่ถ้าจะหนีให้ไกลจากคนที่เรียกว่าพ่อของเธอได้ ก็ต้องลงทุนลงแรงแบบนี้ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา เพราะเมษาย้ายเงินจากบัญชีที่พ่อรู้มาใส่บัญชีอื่นของเธอไว้แต่เนิ่นๆ

่สุดคือ การหักหลัง โดย

รอนโตสักเดือนหรือสองเดือนแล้วแต่ความต้องการ เพราะเธอไม่มีปัญหาในเรื่องเอกสารเมื่

ินอะไรสักมื้อคงไม่เป็นไรมั้ง เมษา คิดแบบนี้เพราะเธออยากพักผ่อนจริงๆจังอย่างเต็มที่บนเตียงนอนสบายๆแบบนี้สักทีหลังจาก

ห้องพักของเมษายังทำงาน แสดงว่าเธอยังอยู่ในห้อง “แขกห้องข้างๆ เรียกให้เสิร์ฟอาหา

่ที่เช็คอินเข้าพักครับ” เคลย์ตันคิ้วขมวด และรู้สึกไม่ส

ะออกไปจัดการตามคำสั่งอย่างไม่รีรอ และผ่านไปเพียงห้านาทีคีย์การ์ดก็

นห้อง เมื่อสายตามองไปรอบๆ ห้องชุดด้านนอกไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเลย สายตามองไปยังห้องนอน ขาก้าวตามทิ

เลือนหายไป ภาพตรงหน้าทำให้เคลย์ตันต้องกัดปากล่างตัวเอง เมษาเธอสวมเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำ รอยแห

สึกตัว มือแข็งแรงดึงผ้าห่มมาคลุมกายปกปิดความงดงามตรงหน้า แม้แววตาของเคลย์ตันจะฉายความเสียดายที่ทำได้แค่มา