พร้าพ่อมาตั้งแต่เกิด เพราะมีแม่ขี้เมา บ้าการพนันจึงไม่มีโอกาสไ

อารมณ์ร้ายที่คอยหาเรื่องทุบตีไม่เว้นแต่ละวัน จะมีก็แต่ลลินดาเป็นญาติเพียงคนเดีย

ทำงานก่อสร้าง ลลินดาทนไม่ไหวจึงขอร้องให้ดารินรับหล่อนมาเลี้ยงดู เพื่อเห็นแก่คว

นของบริษัท ซึ่งบิดาที่เสียชีวิตไปแล้วทิ้งไว้ให้ กระนั้นก็ใช้เวลาอยู่นานกว่าที่ดารินจะยอมใจอ่อนเพราะนางไม่ใ

คอยออกตัวปกป้องอยู่เสมอ เมื่อหญิงสาวผู้แสนดีได้พบรักและแต่งงานกับพิรเดช... หล่อนจึงได้ตา

่อนคิดจะปลิดชีวิตตัวเองในตอนนี้ก็ยังทำไม่ได้ เพราะ

ล่อนมีลมหายใจอยู่บนโลกนี้อีกต่อไป หล่อน... ก็

์ความเศร้าดีดตัวสะดุ้ง หล่อนใช้มือปาดหยดน้ำที่พราวอยู่เต็มใบหน้าแล้วรีบย

ฮึ... ชักช้าโอ้เอ้อยู่ได

าถมึงทึงเท้าสะเอวอยู่หน้าประตูห้องน

จับผ้าขนหนูแน่น หลบตามองพื้น

นเมืองขึ้นแท่นจะเป็นเมียน้อยเต็มตัวเลยสิท่า” วาจาเสียดสีเห

ินดาออกเรือนมา ผู้เป็นแม่ก็เป็นห่วงและส่งคนสนิทมาให้ช่วยดูแล เป็นห

้หนูออกจากบ้านห

ิ์ขึ้นมาเหยียบบนตึกนี้อีก เก็บข้าวของของแกซะ ห้ามเอาของมีค่าไปแม้แต่ชิ้นเดียว เสื้อผ้าแพง ๆ พวกนั้นด้วย” ร่างท้วมยืน

ป็นเพียงจุดเร

จะไปอยู่ที่ไ

ปขังไว้ในนั้นก่อน ป้องกันแกขโมยของแล้วหนีไปก่อ

เดี๋ยวนึ

รึอุตส่าห์เมตตาชุบเลี้ยงอย่างดี แต่ก็ยังใฝ่ต่ำหน้าไม่มียางอาย สักวันเถอะจะท้องหาพ

่อ้

แผนอยากจะจับคุณเดลมาตั้งนานแล้ว เพราะแกอิจฉาคุณหงส์ อยาก

น่น กัดริมฝีปากจนห้อเลือด แต่กลับไม่ได้รู้สึกเจ็บเลยแม้แต

หล่อนกำลังตกที่นั่งลำบาก อะไรที่เลี่ยงได้ควรเลี่ยง สิ่งเดียวที่ทำให้ต้อง

ห้ต้องวายชนม์สิ้นไป ก็ไ

แต่อย่าลามไปถึงพ่อถึงแม่เล

แพง ๆ เครื่องประดับที่คุณหงส์ให้ก็ด้วยนะ ไม่ต้องเอาไป” แววตานั้นลุกวาวด้วยความเจ้าเล่ห์ทันทีเมื่อเ

งตอนนี้ม

ากมายเกินกว่าจะนึกต่อปากต่อคำกับเด็กรับใช้รุ่นพี่อย่างอ้อน หล่อนจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าในชุ

งเดินอยู่บนลวดหนาม โดยเฉพาะตรงส่วนกึ่งกลางลำตัว... มันร

ปทั้งที่กายและใจยังบอบช้ำนัก เพราะไม่มีใครต้องการหล่