้วมาลา ล้อรถบดไปบนถนนกรวดที่ตัดผ่านสวนสไตล์ไทยร่วมสมัยอั

หัวหน้าแม่บ้านก้มลงกราบแทบเท้าอย่างนอบน้อมตามธรรมเนียม ก่อน

ข็นรถไปหยุดอยู่ริมหน้าต่างกระจกบานใหญ

งเอะอะโวยวายก็ดังขึ้น

แรงเดินเข้ามาในเขตคฤหาสน์ ทั้งสองคนต้องเดินเท้าฝ่าเปลวแดดยามบ่ายของกรุงเท

ามาอย่างแรง รอยเท้าที่เปื้อนโคลนแห้งกรังเหย

กดื่มรวดเดียวหมด แล้วหันมาชี้

ช่ไหม พรกมล ทิ้งพวกฉ

โซฟาผ้าไหม ยกมือพัดวี

ยวไม่ได้เหรอคะ ทำไมต้องทำร้ายอรด้ว

เกรย์ขึ้นจิบช้า ๆ ไม

านมันลำบากนัก วันหลังก็

ยใจเข้าลึก พยายามระงับอารมณ์โกรธไว้ เพราะ

หน้า พรกมล น้ำเสียง

ผลงานเข้าประกวดในงาน รอยัล อาร์ต ซาลอน แล้ว เธอรีบเอาภาพสเก็ตช์

อ ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นม

ายมีสิทธิ์อะไรมาสั่

ดอกขึ้นอย่าง

ีผลงานชิ้นเอกไปโชว์เพื่อเปิดตัวในวงการ ภาพพวกนั้นเธอวาดทิ้งไว้ให้ฝุ่นเกา

ริม ดวงตาเป็นป

่โครงสร้างภาพพวกนั้นพอใช้ได้ อรเอาไปแต่งเติมอีกนิดห

ยางอายทำให้ พรกมล ห

ของเธอเยียบเ

อเสียงให้

าลงบนโต๊ะเส

เคนให้กาฝากอย่างแกเอาไปเสนอหน้า น

ปลี่ยนสี ก้าวเข

ุณที่ช่วยชีวิตคุณหญิงย่าไว้ การที่เธอสล

้โง่เขลาตรงหน้าด้วยแววต

คุณหญิงย่าออกมาจนตัวเองเกือบจมน้ำตายคือเธอ พรกมล คนนี้ต่างหาก ส่ว

เธอจะรอให้พวกมันปีนขึ้นไปจนถึงจุดสูงสุด

ดเป็นครั

ำมหิตแผ่กระจายออกมาจากร

ป็นเถ้าถ่าน ฉันก็ไม่มีวัน

รก

าดสติ เขายื่นมือออกไปหว

ธอจะให้ห

พรกมล บอดี้การ์ดร่างยักษ์สองคนที่ยืนเฝ้

ม

่หลังอย่างรุนแรง การ์ดกดไหล่ของเขาลงจ

้ข้า กล้าดียังไ

แรงของบอดี้การ์ดฝึกพิเศษทำให

น่าสมเพชของอดีตคู่หมั

าสน์หลังนี้ แกเป็นแค่อาศัยที่

น ที่นั่งหน้าซีด

ล้วจะกลายเป็นหงส์ได้ งาน รอยัล อาร์ต ซาลอน น่ะ

นแทบห้อเลือด แววตาแฝงค

งสองคนจึงเหวี่ยง รัฐศาสตร์

วันนี้เป

ล ดังก้องไปทั

องคนนี้ก้าวขึ้นไปเหยียบแม้แต่ก้าวเดียว ถ้าใครฝ

าบครับ

ียงกัน สายตาที่พวกเขามอง รัฐศาสตร์ และ อ

กขึ้น ชี้หน้า พรกม

ีฉัน...เธอไม่มีวันรัก

เข็นมุ่งหน้าตรงไปยังโถงทางเดินชั้นใน ปล่อยให้แ