ของดวงตะวันอันเป็นที่รักของโรส” เธอเงยหน้าสบตากับเจ้าบ่าวอีกครั้ง อยากจะให้ควา

เอ่ยแซวขณะที่รับไมโครโฟนคืนจากเจ้าสาว แล้วหันไปกล่าวกับเจ้าบ่าว

นกับผู้หญิงที่สวยที่สุดคนนี้ ขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมางานแต่งงานของเรา ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ที่ยอมไปขอโรสให้ผม ขอบคุณคุณอาทรงธร

สียที มีแต่เธอที่เป็นคนบอกรักเขาตลอด เอาน่ะ...เขาอาจจะเขินก็ได้ ผู้ชายไม่ชอบพร่ำบ

ต๊ะของบรรดาเพื่อนๆ สมัยเรียนของรัญชนานั่นเอง ขณะที่โต๊ะข้างๆ

จูบเลย!

คองร่างแน่งน้อยของเจ้าสาวเข้ามาแนบอก แขนแข็งแรงของเขาโอบรอบเอวบางอย่างทะนุถนอม รัญชนาเงยหน้าขึ้นสบตา

วามกระด้างของริมฝีปากของเขาที่มีมากกว่าเธอ ทาบทับลงมาบนริมฝีปากอ่อนนุ่มกว่าของเธอ เขาวางนิ่งอยู่อย่างนั้น...แต่เพียงแค่นั้นมันก็ทำให้หัวใจของเธอเต้

นไว้เพื่อเขาเพียงผู้เดียว เขาวนจูบอย่างอ่อนหวานและเรียกร้องไปโดยที่เขาแทบจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ว่าจุมพิตที่ตอนแรกตั้งใจจะจูบให้มันแล้วๆ ไป กลับกลาย

็หันไปหัวเราะครื้นเครงร่วมหัวกับบรรดาเพื่อนๆ ของเจ้าสาวอย่างสนุกปาก นั่นเองที่ทำให้ระวีกานต์ยอมถอนริมฝีปากออก ยอ

ี่บ่าวสาวจะเขินเพราะถูกแซวจนวางหน้าไม่ถูก “

ื่อได้กลับกันไปหมดแล้ว ห้องหอที่ใช้ก็เป็นหนึ่งในห้องสูทของทางโรงแรมนั่นเ

วงนี้ มันกำลังจะเป็นจริงแล้ว อีกแค่ไม่กี่อึดใจนี่เอง...เธอก็จะได้กอดเขาเอาไว้สมใจอยาก ยิ่งคนอื่นออกไปจากห้องหมดแล้ว หญิงสาวก็ยิ่งตื่นเต้น...

ิดว่าเขาจะเข้ามาจู่โจมมอบจูบเร่าร้อนเรียกร้องให้เธอเหมือนที่เขามอบให้ตอนอยู่บนเวที แล้วมอบความสุขแสนอย่างที

ก...เธอก็รุกเองซะเลยสิ!’ หญิงสาวบอกตัวเองอย่างซุ

ห็นหัวเราะคิกคัก เกรงว่าจะทำอะไรตลกๆ ออกไปให้เธ

นนี้เขาไม่รุกประชิดติดพันเธอ ขืนพูดออกไป เขาได้ตระหนกตกใจดีดตัวหนีเธอพอด

ต่กระนั้น...เขาก็ยังไม่อยากแตะต้องเธอหรอก เพราะเกรงว่าหากร่วมหลับนอนกับเธอ แล้วเขาจะเผลอเรียกชื่อของสโรชาออกมาให้ได้ยิน เหมื

ข้าไปในห้องน้ำ อีกครึ่งชั่วโมงต่อมา...หญิงสาวก็ออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูพันกายผืนเดียว กับเรือนผมที่เปียกชื้น เขามองสภ

มกับสภาพที่สวมชุดนอนเรียบร้อย เขาเดินมาทิ้งกายลงที่เตียงทอดกายนอนเคียงข้างเธอ แล้วเอื้อมมือไปปิดโคมไฟที่หัวนอนฝั่งของตน หญิงสาวม

ความนัยในการเรียกชื่อเขาครั้งนี้ หากแต่เขา

ะไร หากแต่เขายังให้เธอไม่ได้ในตอนนี้ กลัวว่าจะหลุดปากในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไ

นาน จึงไม่มีความจำเป็นที่เธอจะต้องมางอน...มาน้อยใจในเรื่องนี้ ไม่อย่างนั้นเขาได้หาว่าเธอเป็นผู้หญิ

น แค่เพียงเท่านั้น...ความน้อยใจที่เคยมีก็มลายห