อกสารให้ลูกชาย เขาก็สะกิดบอกให้ภรรยาสาวออกไปจากที่นี่ ไม

ณเหรอครับ” เพลิงพายแสยะยิ้มอย่างร้ายกาจ แววตาดุจหินผาเหลือบขึ้นมองหน้

ักดาพยายามจะไ

กนายทุนคงจะได้เงินเยอะอยู่หรอกครับ” เพลิงพา

่อและนามสกุลที่ไม่ใช่นามสกุลของเขา แต่เป็นนามสกุลของภรรยาคนเก่

บิดา มองให้แน่ใจว่าพ่อของเขาไม่ได้เสียสติ เพราะไร่ข้าวโพดที่อยู่

ทะเบียนกับหนูณี” ยิ้มพอใจเมื่

นอีกเหรอครับ?” จุกอกแค่ไหนเ

ามเพลิง

กย่องผู้หญิงคนนั้นให้เป็นนางฟ้านางสวรรค

ลิงพายเซ็นๆ ให้จบ แล้วลุกขึ้น จากนั้นก็โยนปากกาใส่หน้า

่ว่าเขาจะไม่เสียใจที่ต้องสูญเสียภรรยาที่รักไปอย่างไม่มีวันกลับ ‘คุณหญิง ผมขอ

ห้คุณแม่ต้องตรอมใจตาย” เพลิงพายยืนห

เซ็นต์ให้หนูณี เพลิงคงไม่ขัดใช่ไหม” นายศักดามองแผ่น

องข้างที่กำไว้แน่นนั้นผายออก แล้วยื่นเข้าไปจับสิ่งของที่ตั้งโชว์อยู่บนโต๊ะ ไม่ว่าจะเป็นกรอบรูปที่ติดอ

เดินผ่านผู้คนที่เข้ามาร่วมอำลาน

่ะ” อุษณีย์ที่ยืนต้อนรับแขกหั

ันทร์กลับแปรเปลี่ยนเป็นเอ่ยเสียงนุ่มไพเราะที่กระซิบบอกอุษณีย์ ซึ

่อน เพลิงพายยิ้มเยาะเย้ยภาพขาวดำของบิดา แล้วเข้าไปหาหญิงสาว มือหนาจับมือห

มชั้นสูงเหยียบย

ทางเป็นห่วง เอาอกเอาใจของชายหนุ่ม ก็ทำให้หญิงสาวที่กำลังจะหมดที่พึ่งถึงกับน้

บ้าน เพลิงพายพาหญิงสาวเดินไปหยุดยืนอยู่หน้าโกศอัฐิ เขาประคั

ึ้นเล็กน้อยมองเสี้ยวหน้าคมสัน ‘กาลเวลาไม่ได้ทำให้เขาหมดความหล

นี้เป็นยังไง ผมยั

อน อุษณีย์ใบหน้าผ่าวร้อนวูบวาบ

ำไมเขาจะต้องทำหน้าเหมือนจะกลืนหล่อนไปทั้งตัว รีบหลับตาแต่ดวงหน

” เพลิงพายสีหน้าเคร่งเครียดเมื่อนึกถึงดวงหน้างามของแม่สาวน้อยนั่น ว่าจะไม่คิดใส