งความเป็นธรรมให้ผู้เป็นพ่อในฐานะลูก แต่ใ

ลุงศักดาต้องตายฟรีๆ โดยไม่รู้สาเหตุหรอกคร

องสุชาติ แต่เขาก็ไม่เคยที่จะลืมยกมือไหว้ลาขอ

่เพลิงอยากรู้เรื่องข้อมูลเพิ่มเติม ก็

่มันงานศพ ไม่ใช่งานมอเตอร์โชว์” การกระทำคอยืดคอยาวทำตาล

้เกียรติพี่ชาย ก่อนหันไปสนใจถามหญิง

ำไมไม่เห็นน้

ียนจบจากต่างประเทศ เพื่อจะได้มีหน้ามีตาทางด้านสังคม ม่ายสาวอยากผลักดันน

ู้เหรอครับว่าคุณลุงศั

เลยไม่ได้บอกอะไรน้อง” เมื่อเจอแววตาสงสัยของน

นึกถึงหญิงสาวรุ่นน้อง ย้อนคิดไปถึงวันที่เจออารยาวันแรก

อนยิ้มพิมพ์ใจเมื่อนึกถ

ากให้ถึงวันที่ไปรอรับที่สนามบินจังครับ” ส

ปรับยายเมย์ที่สุวรรณภูมิ” ความทุกข์ห

ไปคุยกับน้องเมย

ะ?” อุษณีย์ยิ้มให้นายตำรวจ ภูม

ๆ นะครับ” สุชาติยิ้มเล็กยิ้มน้อย นี่ถ้าอารยาไม่ไปเรี

นะ พี่ไม่อยากให้ยายเมย์ต้องเสียการ

ไปเหมือนกันครับ

ี้ มันจะอยู

มแดงก่ำ จ้องมองน้องชายต่างตระกูลที่คิดจะตีท้ายครัว แล้วหันไปมองโกศบรรจุอั

สูงวัยนั่งอยู่ในห้องรับแขก หันใบหน้าไปทางบันไดเพื่อเฝ

ขานรับอย่างสุภา

พ์ลงบนโต๊ะรับแขก แววตาเต็มไปด้วยความรักมองลูกชาย

าและคนรักพากันใช้เท้าเหยียบย่ำหัวใจที่จงรักภักดี ไม่คิดเลยว่าค

รีบร้อนออกไปแต่เช้

ู้ว่าอุษณีย์เป็นคุณหญิงคนใหม่แทนคุณหญิงแขศรี ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้

ำคัญหรอก

้ามองภรรยาคนใหม่ที่นั่งสงบเสงี่ยมอยู่ข้างๆ ตรงปล

เรียกให้เสียน้ำลาย เพลิงพายไม่ยอมถอดรองเท้า ก้าวเดินอาดๆ

ห่ามๆ ของลูกชายที่เดินข้ามร่างของภรรยาสาว นึกสงสารอุษณีย์อยู่เหมือนกัน แต่

ดียวฝั่งตรงข้ามบิดา เขาเอนหลังพิงเบาะแล้วยกขาขึ้นไขว่ห้าง ไม่