คาทารินา

ด้ก้าวออกจากปีกคฤห

ให้พร้อมสายตาสงสาร เดินเขย่งปลายเท้าเหมือ

ดินเกี่ยวกับ “ภรรยาผู้

พวกเขาซุ

ขาซุบซิบ ฉัน

อกาสตอนที่บ้านว่างระหว่างงานประมูล ลอบติดตั้งกล้องจิ๋วไ

งสีฟ้าเย็นเยียบจากแล็ปท

เฝ้

อเลสซานโดรหันหลัง ฉันมองดูเธอรื้อค้นเอ

นภรรยาที่โง่

ฉันถูกเปิดผล

ามีสีหน้าเกรี้ยวกราด การปรากฏตัวของเขาทำให

นะ” เขาตวาด พลางกระชากเนกไทให้คลายอ

องฉันลง เขาไม่ได้เห็นสิ่งที่อยู่บนหน้

“คืนนี้เรามีนัดกินม

” ฉั

ไป “เธอว

นอกจากชุดคลุมผ้าไหม แต่ฉันกลับรู้สึกราวกับว่าตัว

างฉันไว้ เขาใช้ความสูงข่มขวัญ ซึ่ง

เขาคำราม “เธอต้อ

นชี้ไปที่ประตู “ยัยน

ครัว” เขาตอบออ

นเช็กดูแล้ว พ่อแม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่ที่นิวเจอร์ซีย์ เธอติดหนี้พวกค

งค้าง สีเลือดเหือดหายไ

กาศระหว่างเราตึงเคร

” ในที่สุดเ

แทกใจฉันอย่างแรงรา

่แล้วเหรอ?

ด น้ำเสียงพลันเปลี่ยนเป็นดื้อดึง “แต่เธอต้องก

็นเสียงที่แหบพร่าและบาดหู “คำ

่วนเธอ... เธอไม่เคยต้องการใครเลย คาทารินา เธอสมบูรณ์แบบ

วยความขยะแข

ชีวิต เพราะอัตตาของตัวเองต้องการการปรนเ

น่าสมเพ

ท์ของเ

ละสีหน้าของเขา

ว” เขาพูด “อา

ข้างประตูมีกล่องกำมะหยี่วางอ

เขาพูดข้ามไหล่ “แล้

ดินอ

ือเพชร ราคาแพง ดาดๆ ทั่วไป เป็น

ถังขยะแล้วโย

ำ แต่ฉันจะไปงานกาล่

ีกครั้ง ฉันเปิดไฟล์วิดีโอที่เพิ่งบันทึกได

งอาเรียกับ “พี่ชาย”

ลชไดรฟ์ที่

ไฟล์นั

่อนที่ไปอย่างช้าๆ

มันไว้แน่นในมือ โลหะเย็นเย

นอย่างนั้นเหรอ?ฉันจะเผาผลา

ร้อยแล้ว และครั้งนี้ ฉั