งหยุดชะงัก เธอแอบฟังแต่ได้ยินไม่ถนัด อยากจะรู้เหลือเกินว่าชายหนุ่มคุย

่อนที่เขาจะเอ่ยคำว่า ‘คิดถึง’ ให้คนทางไกลฟัง ดวงตาสีน

าเขาแล้วเดินเบี่ยงหลบมือใหญ่ที่จะคว้าเธอเข้าไปกอด หญิงสา

อ เป็นอะ

มสาวน้อยเข้าไปนั่งขัดสมาธิลงบนพื้นพรม

้า

้จนขอบดวงตาแดงช้ำ แพรพรรณเมินหน้าหนีเมื่อเหลือบไป

ุวัฒน์จับคางน้องใ

วให้ด้วยหัวใจหน่วงเจ็บนิดๆ ข้างในอกด้านซ

าหนี ไม่อยากมอง ไม่อยากให้เขาเห็นน้ำ

ะครับ ป้องกั

ดน้ำตาที่ไหลอาบพวงแก้ม เสียใจไม่น้อยที่เขาชอบบัง

มถอนหายใจแรงๆ บทที่สาวน้อยจะดื้อก็เล่นเอา

หวระริกมองหน้าคนที่รักสุดหัวใจ เรียวปากบางที่เม้มเป็นเส้นตรงนั้นสั่นเล็กน้อยยา

วใหญ่กระชากโซฟาที่น้องพยายามหมุนหนีให้หยุด

ุมฉุกเฉินอีกต่อไป ฮือๆ” ยาที่เขายัดใส่มือ

อย่าให้พี่ต้องใช้กำลัง!” เรียวหน้าคมคายเคร่งเครียด

นใช่ไหมคะ? ฮือๆ” แพรพรรณใจสั่น หวาดกลัวสายตาเกรี้ยวกราดจึงได้แต่หลบเลี่ยง ดวงตาพร่ามัวเพราะน้ำตาเอ่อล้นขอบต

ด้ ไม่อายใคร พี่ก็ไม่ห้ามนะ ไม่อยากกินก็ไม่ต้องกิน” ภานุวัฒน์พยายามสงบความ

ือ

ดใจมากแค่ไหน พี่รักแพร เรียนจบแล้วแต่งงานกับพี่นะ”

านั้นที่ทาทับผิวแก้มเงยมองหน้าชายคนรักที่หวังจะฝากชีวิตไว้ใ

ี่ก็ก

่อฟัง จะทำตามคำพูด

ับ อีกสองปี แพรก

มากุมไว้แล้วก้มลงจูบผิวหลังมือหอมกรุ่นแผ่วเบา ชายหนุ่มถอดแหวนทอ

ยหนุ่มชูสร้อยทองเส้นเล็กแกว่งไปมาตรงหน้า เขายิ

ยเสียงแหบแห้งกระซิบชิดลำคอระหง กลิ่นหอมของแป้งเด็กที่เธอชอบใช้ทำให้หัวใจของคนมีอายุอดไม่ได้ที่จะเชยชม