ยังไงคะ?” เสียงหวานสั่นระริกเมื่อโดนริมฝีปากหยักปิดกั้น แ

บ” ภานุวัฒน์กระตุกยิ้ม พูดทีเล่นทีจริง เขา

จริงๆ ใช่ไหม?” พูดเสียงอ่อย ไม่กล้าคิ

มทั้งลุกขึ้นนั่งหันหลังให้ชายหนุ่มก่อนจะรีบเช็ดน้ำตาออกจากพว

หายหิวอยากกินเนื้อกวางน้อยเสมอ เมื่อได้กลิ่นสาบสาวก็ยิ

ดจริง แพรก็รู้ฐา

โชคดีที่ได้อาศัยใบบุญของป้าแท้ๆ ชุบเลี้ยง แต่พอโตเป็นสาวแรกแย้มก็ไม่อาจทนที่จะอยู่ร่วมกับป้าได้ เพราะเธอไม่ต้องการเป็นเมียน้อยของล

งหน้ามองพวงแก้มด้านข้างของสาวเจ้า ภานุวัฒน์ปลอบขวัญน้องน้อยโดยการเม้มติ่งหูพร้อมทั้งใช้วงแขนแข็งแกร่งกอดกระชับเ

สั่นนั้นให้เป็นปกติมากที่สุด แล้วแกะมือหนาออ

เรื่องสิครับ” เขาคลานตามน้องน้อยเข้าไปนั่ง

จที่แพรพูดใช่ไหม แพรเหนื่อยแล้ว อยากกลับห

กแพรมากแค่ไหน รู้ไหมครับ ข้างในนี้มันเป็นของแพรคนเดียว” เขาอุ้มแม่กวางน้อยให้เข้ามานั่

จและร่างกาย เมื่อเจอคารมอ่อนหวานที่เวลาชายหนุ่มพูดให้ความหว

่ สาวน้อย เป็นเมียพี่ต้องเชื่อฟังพี่นะครับ” แขนข้างหนึ่งกระชับโอบกอดเอวคอดเล็กไว้หลวมๆ ส่วนอีกข้างก็รั้

ยังซบอกแกร่งฟังเสียงหัวใจเต้นเป็นจังหวะของเข็มนาฬิกาที่หมุนเวียนไปตามกาลเวลา เสมือนชีวิตของเธอที่เดินอยู่ในม

อนเอ่ยเสียงนุ่มทุ้ม เขาดันร่างบอบบางให้นั่งมองหน้ากัน อยากจะ

้พี่วัฒน์จนหมดสิ้นแล้ว” แพรพรรณรีบก้มหน้าแดงระเรื่อหนีเพราะเขินอาย เธอไม่เหลือใครแล้ว หลังจาก

ี่ได้เจอหน้ากัน แพรพรรณรักภานุวัฒน์เต็มหัวใจ พร้อมที่จะคอยอยู่เคียงข้างเ

ยมองตากัน ภานุวัฒน์กระตุกยิ้ม โน้มหน้าเข้าหา ริม

ยไร้เดียงสาไม่เคยต้องมือชาย เมื่อโดนคนมากวิชาทางกามารมณ์เล้าโลมเพียงแค่การใ

จะขาดอากาศหายใจจึงหยุดทำ เขาทำหน้าทะเล้นยักคิ้วให้ เมื่อเห็นอาการของเด็กน้อยที่เหมือนคนใกล้ตายจากการโดนสู