งของซ

่มต้นขึ้นด้วยบรรยาก

าเดินทางใบเล็กวางอยู่แทบเท้า ลม

ไปจริง

ดีตลูน่ายืนอยู่ตรงเฉลียง เธอกำลังถื

ด “ฉันกำลังจะไปที่กระท่อมสันโดษในป่าทิศเหนือเพื

วังให้มาร์คัสมาผูกติดอยู่กับล่อที่เป็นหมันไม่ได้หรอก เราต้องการสายเ

่วนช่วยสร้างขึ้นมานั

วย โอเมก้า จงสำนึกบุญคุณเสียเถอะที

าจอด มันไม่ใช่รถของฝูง แต่เป็น

บ้าน เขากำลังคุยโทร

วนี้... ในทางปฏิบัติมันคือสินสอ

ินาทีเดียวเท่านั้นที่สีหน้าของเขาไหววูบ เขามอง

วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง “ฉันจะไปเยี่ยม..

ลำบากหรอ

ันยากนักสิ เรื่องนี้มั

แต่งงานกับชู้รักและทำให้ลูกชายของคุณมีฐานะถูกต้องตามกฎหมาย ส่วนฉันถูกส

องเรานะ ซาร่าห์ ในแง่หนึ่ง ฉันทำสิ่งนี้เพื่อปกป้อง

ของคุณ” ฉันท

ปิดป

วอร์แทนฉันด

ี้ยง” มาร์คัสพูด

แก๊ปและแว่นตากันแดดพยักหน้าให้ฉันในกระจกม

ระจกมองข้าง เขายืนอยู่ตรงนั้น ร่างของเขาเล

ียบงันเป็นเวลาหนึ่งชั่วโ

่านกั้นที่มองไม่เห็น

างเปล่าที่หมาป่าของฉันเคยอยู่ ฉ

เสียงหัวใจเต้นของ

นยกขึ้นท

้อยดีไหมครับคุณ

คิดว่าใช่ค่

ป่าของฉัน... เธอคือนักสู้ เธอไม่ได้ตาย เธอเพียงแค่

ี่พยายามจะฆ่าเธอ อยู่ห่างจากมลพิษ

หน้าต่าง ดูต้น

ลายฉันได้แล้ว เขาค

ปยังอิสรภาพแห่งแดนเหนือ

งจะกลายเป็นฝันร้ายที

วกว่านี้”

ลูน่า”

ิ้มที่แท้จริงครั้งแ