าหารใกล้

เพราะจากการวิ่งตามเขามาถึงที่หน้าร้านนี้ แม้ร้านอาหารโปรดของเ

หารขึ้นมา เธอเหลือบสายตามองคนตรงหน้าเป็นระยะๆ แต่ไ

นสนิทที่ไว้ใจได้มากที่สุด ทว่าตัวข

รอ?” หญิงสาวเงยห

้าได้เพียงแค่ถอนหายใจออกมาก่อนที่จะหันไปสั่

วนก็อยากรู้ด้วยเช่นกัน...เพราะส่วนมากแล้วทุกเย็นเธอจะเห็นเขาไปทานข้าวกับเพื่อนในกลุ่มที่คณะมากกว่า เว

รหรือเ

ยหน้าขึ้นม

ันเป็นความรู้สึกที่เจ็บปวดมากเลยทีเดียว บางทีเธอก็คิดว่าหาก

ิ่งๆ โดยไม่ปริปากชวนนครินทร์คุยอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว จนกระทั่งทานอาหารเสร็จจ่ายเงินเรี

ด้วย หญิงสาวคิดในใจมอง แผ่นหล

หันมามองเธอ พราวฟ้าจึงหยุดเดินพ

“ฉันเป็นคนยังไง

าเขาอย่างไม่เข้า

ินทร์ตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งก่อน

หน้าหล่อที่แสดงถึงความอ่อนล้า ทว่าลึกๆ

ดี แล้วก็เป็นเพื่อนที่รู้ใจฉันมากที่สุด! ถึงจะเ

ยู่ๆ ถึงถามเ

ต่อไปว่า “ฉันแค่คิดว่าตัวเองดี

ปรับสีหน้าและสายตาให้เป็นปกติ เธอปกป

อยากรู้

นายนึกจริงจับจีบผู้หญิงแล้วน่ะ ฮ่าๆๆ”

ะกลัวปล่อยไว้แล้

ฟ้าปั้นยิ้มหัวเราะให้เขา ราวกับว่าเธอไม่ต้องกา

ับสั้นๆ ก่อนท

ฉันขอกล

กไปทันทีปล่อยให้สายตาคู่มองอย่างตัดพ้อ หญิงสาวถอ