าตาน :

หน่อย แต่ทำไมถึงรู้สึกไม่ชอบเอาสักเ

นความบังเอิญที่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในมหา’ลัย หลังจากที่ไม่ติดต่อกันถึงเจ็ดปี พอมาเจอกันเธอและเข

ันมองทางอื่นโดยที่ไม่สบตากับเขาตรง

พื่ออยู่ข้างกายเขาไปตลอด ทั้งที่ไม่ชอบเลยสักนิดเมื่อเห็นเขาเดินโอบกอดผ

ดว่าเธอเป็นเ

ฟ้าหลังจากที่แยกตัวจากหญ

ร้อมกับยิ้มใ

ึ่งทำให้ใจตัวรู้สึกเกร็งและตกใจเล็กน้อยกับท่าทีของเขา ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเธอไม่เคยรู้ส

มือขึ้นปัดแขนที่โอบไหล่เธออยู่

วคิวล่ะ วันนี้ก็ออกมาเร็วดี

าสนเท่าไหร่ อีกอย่างหนึ่งวันนี้ฉันเพิ่งถูกแฟนตัวจริงของส

บนี้อี

” เธอพูดพร้อมกับหัวเราะออกมา ก็แน่ล่ะ!! มันน่า

ยวายด้วยน้ำเสียงไม่พอใจที่หญิงสาวไ

พราวฟ้าพูดประชดพร้อมกับเอื้อมมือมาแตะแผลฟกช้ำบนใบหน

ที่จะเดินนำไปโดยทิ้งให้พราวฟ้ามองด้วยสายตางุนงง

เองก็รู้ว่าเขาจะไม

มยังหว

ยๆ เธอได้แต่เพียงสูดลมหายใจลึกๆ พร้อมทั้งปรั