ภรรยาขัดดอก

วเล็กๆ เช่นหล่อนไม่เคยเยือนมาก่อน และครั้งนี้ก็ถือเป็นครั้งแรกที่

ต้อนรับการมาเยือนของสาวน้

าวได้รับคำสั่งเสียสุดท้ายจากคุณย่าเพ็ญศรี อนันตกาลคุณย่าแท้ๆ

อีเมอ

รีคือคนที่มีพระคุณอุปการะเลี้ยงดูหล่อนมาตั้งแต่แบเบาะ หลังจากที่พ่อแม่บังเกิดเกล้าเสียชีวิตไปด้วยอุบัติเหตุทางน้ำตั้งแต่หล่อนเ

ียทำให้หล่อนต้องพลัดพรากจากผู้มีพระคุณอันเป็นที่รัก ต้องพลัดพรากจากคนที่รักหล่อ

าที่ไม่อาจจะลบเลือนได้ ใบหน้างดงามแหงนขึ้

ัน และมอบจดหมายของย่าให้กับเขา น้อ

ินทางเกือบพันกิโลเมตร เพื่อมาที่นี่... ที่ที่เต

าอีเมอ

มันก็ทำให้หล่อนรู้ว่าลุงขับรถสองรับจ้างคนที่ขับมาส่งไม

งก็กระชับกระเป๋าเดินทางใบหย่อมให้แน่นขึ้น สองเท้าก้าวเดินไปตามทางกว้างที่โรย

ากเม็ดเหงื่อที่ไหลย้อนลงมาจากไรผมจนเปื้อนแก้มนวลทั้งสองข้าง แต่สุดท้ายก็ห

ิดเดี

วเองเบาๆ ใน

ก็จะได้พบกับเจ้าของไร่ชาอีเมอร์สัน

าชะงักเล็กน้อย เมื่อสมองพยายามจะคิด

่า... หรือบางทีอาจจะเด็กก

ินระบายยิ้มกว้าง เพราะคาดหวังว่าชายที่ตัวเองกำลังคิด

กล้ตัวคฤหาสน์ไม้หลังงามให้มากที่สุด แต่ยังไม่ทันได้ขยับ

ขึ้นเรื่อยๆ มา

นนนนน

ายยย

ยงล้อรถครูดกับผิวของก้อนหินดังลั่น หัวเข่าที่แม้จะอยู่ภายใต้กางเกงยีนส์ถู

ุณเนี้ย ไม่มองค

ืน แต่ปากช่างเจรจาก็อดท

ในกางเกงยีนส์ขายาวสีซีดจะก้าวลงมาสัมผัสกับก้อนหินบนพื้นของถนน มิรินจับจ้องผู

ล้ว มิรินก็จำต้องอ้าปากค้าง น้ำลายในลำคอเหนียวเป็นยางจนเกือบไม่ลงปล่อยให้มั

ะล

ายที่หล่อนตั้งใจว่าจะด่าให้เสียคน แต่สุดท้ายกลับทำได้แค่เ

สุดเท่าที่หล่อนเ

ล่สายตาสำรวจเรือนร่างของผู้ชายต