สวิตช์ที่ทำลายความเงียบในโถงทางเดิน、และจุดไฟแ

ี้!" กรกันต์ตะโกนลั่น

ในบ้านตกใจ、อำนาจและพี่ชา

หน้าของกรกันต์、และท่าทางท

อะไรกัน。" อำนาจขมวดคิ

านองหน้า、"คุณลุงคะ、พี่หญิงใหญ่เธอ...เธอตบพี่กรกันต์、แล้วยั

วดีอย่างแนบเนียน、และหยิบยกปร

ุ้นของบ้านกิตติชัยเป็นของที่เธอจะเอาคืนก็เอาคืนได้เหรอ? นี

พอตอนนี้จะมาถอนหมั้นง่าย ๆ แบบนี้、ทำให้บ้านเจร

ม่สนใจว่าลูกสาวจะเจ็บปวดแค่ไหน、เขา

!" อำนาจสั่งบอดี้กา

ดกำลังจะลงมือ、ประ

บเล็ก ๆ เหมือนเตรียมจะออกไปข้างนอก。แผลที่หน้าผากถูกปิ

ืนขวางทางอยู่、เด

ั่น、"ฉันไม่ได้สั่งให้

ม่ใช่ลูกสาวของคุณแล้ว、คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน。ตั้งแต

กับฉัน!" อำนา

ปยศอดสูที่ถูกกดไว้เมื่อครู่ก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง。เขาตะโกนลั

่นดินต่ำคนนี้ไว้ที่นี่、ต่อหน้าทุกคน

ัสตัวเธอ、ณัฐวดีก็เหมือนมีตาหล

ของกรกันต์ไว้、แล้วหมุนตัว、ท

ุ

กรกันต์ล้มลงไปกองกับพื้นเหมื

งรวดเร็วและต่อเนื่อง

บ、ทุกคนมองภาพตรง

วมถึงบอดี้การ์ดและคนรับใช้

่อ่อนแอ、วิ่งแปดร้อยเมตรก็

ความเจ็บปวดทางกายยังไม่เท่ากับความตกใจและความอัปยศอดสูในใจ。เขา...ถูกผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาดูถูกมาตลอด、ทุ่มลงไปกองกับพื้นในท่าเด

ับกำลังมองมดตัวหนึ่ง、"ฉันบอกแล้วไง、ว่

าไปโดยไม่แม้แ

ดอำนาจก็ตั้งสติได้、เ

แต่เมื่อสบเข้ากับสายตาที่เย็นเยียบขอ

ดของห่วงโซ่อาหารที่ทำให้พว

ดไปแล้วหายลับไปที่ประตูหน้าบ้า

ที่หายไปแล้ว、เพื่อรักษาหน้าตาที่น่าสมเพชของตัวเอง、เขาจึงกัดฟันพู

-