้องนอนที่อยู่ใกล้ ๆ ก็เปิดออก、กรกันต์และเปรมฤด

หญิงใหญ่คะ、อย่าโกรธคุณพ่อเลยนะคะ、ท่านก็ทำไปเพื่อตัวพี่เอง。พี่แค่

ห้ทาน、"ณัฐวดี、เห็นแก่ความสัมพันธ์ที่ผ่านมา、แค่เธอก้มหัวขอร้องฉันตอนนี้、แล้ว

ร้องความสนใจจากเขา、ตอนนี้เขาอุตส่าห์ลดตั

ณนั้นหยุดมือจากการทำง

น、แล้วหันกลับ

อจับจ้องไปที่กรกันต์นิ่ง ๆ、

วนคำพูดเบา ๆ、เหมือนได้ย

ามแน่ใจ、เลยยิ่งได้ใจ、"ใช่、นี

ามาหาเขาอย่าง

ิดว่าเธอต้องยอมแพ้แล้วแน่ ๆ。เขายืดอกจัดเน

าและไม่พอใจ、เธอไม่คิดว่ากร

ิดว่าณัฐวดีกำล

ู่ตรงหน้ากรกันต

ีย

งสนั่นไปทั่วท

จะหยุดนิ่ง

ข้าปอดแล้วเอามือปิดปาก、เปรม

ากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาของเขาอย่างรวดเร็ว。ความเ

เขาเอามือกุมใบหน้า、เสียงสั่

คุณที่ไม่แต่งงานกับเธอในตอนนั้น。" ณั

ี่ดูโง่เขลาเพราะความตกใจของเขา、แล้ว

ญสุขวัย、ขอแจ้งให้คุณทราบอย่างเป็นทางการว่า

ไปแล้ว、ไม่มีสิทธิ์มา

กับมีด、"ตอนที่เราหมั้นกัน、บ้านกิตติชัยให้หุ้น 10% เป็นของหมั้

่เปรมฤดีก็หน้าเปลี่ยนสีไปด้วย。หุ้น 10%

ขาตะคอกด้วยความโกรธ、"เธอเป็นคนยกเลิกสัญญาห

แล้วมันก็วนกลับมาเป็นของหมั้นของบ้านกิตติชัย。" ณัฐวดีพูดด้วยน้ำเสียงเ

กันต์ตัวสั่นด้วยความโ

เธอจับข้อมือของ

มือของเขาถูกคีมเหล็กบีบไว้、ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก

ัวทำให้เหงื่อของกรกั

มาแตะต้องตัวฉันอีก。" ณัฐวดี

บกำแพงถึงจะทรงตัวอยู่ได้。เขามองณัฐว

ธอหันหลังกลับ、เปิดประตูห้องของตัวเอง、แล้วปิดมันดัง

อง、ศักดิ์ศรีของเขาแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดี、และเป

-