ะโปรงผ้าฝ้ายธรรมดา ๆ ถือตะกร้

อย่างหนักใจ ไม่รู้ว่าจะไปห

ระตูรถเปิดออก พลวัต ชายหนุ่มร่างสู

กาย เขารีบเดินเข้ามาทักทา

นพี่สมัยมหาวิทยาลัยที่นี่ "

บปรุงย่านเมืองเก่าแถวนี้พอดี

นถือตะกร้ากับข้าวกลับมาจากตลาดพอดี ท

พลวัตด้วยรอยยิ้ม "นี่ใช่ไหมแฟ

ฏิเสธ "ไม่ใช่ค่ะยาย! เข

ล และเห็นแววตาที่คาดหวังของค

วัสดีครับคุณยาย ผมชื่อพ

ีบข้อมือเธอเบา ๆ เป็นเชิง

อพลวัตขึ้นไปบนห้อง ชวน

่งเล่นเล็ก ๆ พลวัตพูดจาฉะ

มองภาพตรงหน้าแล้วรู้สึกทั

ล "ไม่ต้องห่วงนะ พี่แค่อยากให้คุณยายสบา

ความซาบซึ้ง "ขอ

อกนะว่ากมลกำลังเจอเรื่องหนักหน่อย แต่ไม่ต้องห่วง ตอนนี้มีพี

้นคะยอให้พลวัตไปส่งพรกมล ทั้ง

ล คอยกันเธอจากรถมอเตอ

ัวมุมถนน อภิเดชนั่งมองภาพนั้นด้

แต่เมื่อเห็นพรกมลสนิทสนมกับผู้ชาย

ด เดินตรงไปยังทั้งสอง

รง แล้วดึงเธอไปไว้ข้างหลัง

จะปกป้องพรกมล "คุณเป็นใค

กเข้าไปที่หน้าของพลวัตเ

อดไหลซึมออกมาจากมุมปาก พรกมลร้

ว้แน่นจนแทบจะแหลกคามือ "

เดช! คุณบ้าไปแล้วเหรอ! คุณม

เขาหิ้วพรกมลเหมือนลูกไก

การ์ดของอภิเดชขวางไว้ ได้แ

านออกจากย่านเมืองเก่าไปอย่างรวดเร