ามถนน เธอโบกแท็กซี่คันหนึ่งแล้วมุ่งห

ซี่ใจดีช่วยเธอยกกระเป๋าเดินทาง

เรือนหอของเธอตลอดสามปีที่ผ่านมา แววตาของเธอฉายแ

ป ในบ้านเงียบเหงา มีเพียงรูปแต่ง

่า ๆ ใบหนึ่งออกมาจากใต้เตียง ข้างในเต็มไป

้อให้ออกจากตู้เสื้อผ้า แล้วแขวนไว้อีกฝั่งหน

ธอก็ไม่ได้แตะต้องมันเลย เธอหยิบเพียงสร้

อร์ยาแผ่นหนึ่งที่อภิเดชเคยให้เธอเมื่อนานมาแล้ว

ราะเยาะตัวเองเบา ๆ แล้วโยนมันลงถังขยะโ

วนตัวของคุณปู่โทรมาถามอีกค

งหนักแน่น "รบกวนบอกคุณปู่ด้วยค่ะว่าดิฉ

้องน้อยขึ้นมา เธอรีบนั่งลงแล้วห

เป๋า เทสองเม็ดแล้วกลืนลงไป แววตาข

ก็ลากกระเป๋าเดินทางเก่า

์ด และหนังสือสัญญาหย่าท

สียงปลดล็อกประตูดิจิทัลก็ดังข

อภิเดชกลับมา เธอเผลอกำด้

้ช่วยของอภิเดช ในมือของเขาถือเอกสารโอ

ามาจัดการเรื่องเอกสารทางกฎหมาย หรือไม่ก็เพื่อคอยดูว่าเธอจ

็ตกใจเล็กน้อย "คุณผู้หญิงครับ ท่าน

เรียกฉันว่าคุณพรกมล ฉันไม่ใช

บว่าอภิเดชพยายามจะให้คอนโดใ

สนอชดเชยนั้นทิ้ง แล้วเซ็นชื่อใน

บไปบอกเขาว่าฉันไม่ติดค้างอะไรเ

อ พรกมลเดินผ่านเขาไป เปิดปร

โทรศัพท์ของอภิเดชก็โทรเข้า

สึกว่างเปล่า เธอตัดสายทิ้

งข้างทาง สั่งต้มแซ่บกระดูกห

มีแรงขึ้นมาบ้าง เธอหยิบโทรศ

ในย่านเมืองเก่า และตกลงกับเจ้าข

ออัดของกรุงเทพฯ ไปยังที่อยู่ใหม่ เ

าดสะอ้าน พรกมลลูบท้องของตัวเองเบา ๆ แ