็

เงยหน้าขึ้นจากแฟ้มงานที่เปิดค้างไว้ แต่ตัวหน

านุการสาวหน้าห้อง เยี่ยมหน้า

ล่ะ ก็มารดาของเขาไง ท่านคือผู้กุมบังเหียนใหญ่ของ ‘เทรย์เวอร์คอปเรชั่น’ อาณาจักร

น้าห้อง ห้องที่มีป้า

บ?” ชายหนุ่มถาม เขาทรุดนั่งบนเก้าอี

รึ

งสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ของเมืองไทยให้

หยิบมาเปิดดูก็พอรู้!! คงไม่

รื่องแบบนี้สักที ภาพลั

ร่จะพอใจ และเป็นเช่นนี้ทุกครั

ผมเหรอไงครับแม่...ผมว่ามั

ะ เขามั่วผู้หญิง ก็ไม่ไ

ยกบุตรชายด้วยชื่อที่นางตั้งให้

าไม่ได้อีกเช่นเคย “เมื่อไรจะลืมเด็กนั่นสักที ป่านนี้มีลูก มีผัวไปแล้วมั้ง!!” เสีย

้สึกเหมือนถูกจี้ที่แผลเก่า แผลที่กำลังตกสะเก็ด

พูด-ถึง

นนั้นไม่ได้มีความสำคัญ และไม่ค่ากับการจำสักนิด เขา

เหลวไหลล่ะหะ แกทำตัวแบบนี้... แม้แต่

ัวคิ้ว ปวดศีรษะตุบๆ ขึ้นมาทันที

เดิม ‘เด็กนั่น’ ยังคงมีอิทธิพลก

ากให้ผมเรียบร้อยแบบที่แม่คิด

์โกรธ เขาตอบมารดา

ยนออกรอบตัวแกไม่หยุด!! เมื่อไรจะลงหลักปักฐานจร

แก้ต่างให้ตัวเองของบุตรชาย ม

กนาน ผมยังไม่พร้อมครับ” ชายหนุ่มต

ได้เหมือนกันทุกคนนะลูก ลองใช

เดียว บุตรชายของนางถึงกับปิดประตูใจ เขาประชดชีวิ

หัวใจ แค่ครั้งเดียวก็เกินพอ “แม่มีเรื่องแค่นี้ใช่ไหมครับ ผมงานยุ่ง ผมขอตัวก่อน”

อกตาหลุบลง รีบเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เ

เหรอที่อยากให้ลูกประสบความ

ล นางไม่คิดว่ามันจะมีผลทำให้เขากลายเป็นคนกระด้างเย็นชาแบบนี้ ช่างเถอะ!! เรื่องม

่ำเอง...” นางรำพัน ไม่โทษใครทั้งนั้น นางเป็นแม

่วยให้อดีตต่างๆ ถูกลบเลือน อีก

้สำเร็จ ต่อให้ตะโกนปาวๆ ว่าไม่มี ‘เงาของใครคนนั้น’ อยู่ในหัวใจ แต่ในความเป็นจริงที่ชายหนุ่มรู้อยู่แก่ใ

่ ออ

้ความแกร่งกล้าเสียแล้วนี่สิ เวลาไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลย เพราะยิ่งพยายามผลักดัน

อ!! ไม่มีค่า

ใจ ไม่มีใครรู้ว่าออสตินกระซิบต่อว่าใคร มีแค่เ

้หญิงคนนั้นเป็นแค่ความทรงจำแย่ๆ เป็นแค่ละลองฝุ่นที่เคยปลิวเข้ามาหล่นใกล้ตัว...แม้ฝุ่นนั

่เดิ