่าสงสาร ราวกับโดนดู

ถูกฮั่วอวิ๋นเซินดูดกลืนพลั

ามองไปรอบ ๆ อย่างไม่เผยพิรุธ หลินซินจือกับล

บ ซึ่งในวินาทีที่เปิดประตูรถออก สิ่งแรกที่ซ่

กขึ้นมาใส่ลงในกระเป๋าเสื้ออย่างเงียบ ๆ ก่อนจะอุ้มซ่งจิ่งถังข

้าปีที่ฉันกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา เคยมีผู้หญิง

พูดกึ่งติดตลกว่า “ทั่วทั้งนอร์ธ ซิตี้ มีใครไม่รู้บ้างล่ะว่าภรรยาของผมด

ั้น

ะที่ความคืบหน้าของฝั่งตำรวจก็เป็นไปอย่างเชื่องช้า ทำให้ซ่งจิ่งถังเป็นกังวลแทบบ้า ด้วยเหตุนี้เ

อมทั้งถือปืนหนึ่งกระบอกออกไป

เซินเคยสาบานว่าจะไม

งสว่าง รถยนต์ก็ค่อย ๆ ชะ

วอวิ๋นเซินก็เ

่ในภาวะเจ้าหญิงนิทรามาน

ินที่เอื้อมมือมาจับมือขอ

วนานมาก ในฝันมันทั้งมืด ทั้งเงียบ ไ

องต้องการ สีหน้าของเขาก็พลันผ่อนคลาย

้วนะถังถัง กลับ

พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ใช่

ะหว่างพวกเราก็จ

ึงเวลาสะสางบั

านหน้า รถมายบัคสีดำคันหนึ่งแล่นสวนไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งจังหวะที่แล่นผ่านไป ใบหน้าของซ่งจิ่งถ

ินที่นั่งอยู่ในเงามืดแผ่รังสีไม่เป็นมิตรออกมา จนกระทั่งใบห

ก่อนจะมองออ

？” หานหยิง ผู้ช่วยที่นั่งอ

อสใหญ่เสียอากา

มีอะ

งออกไปเรื่อย ๆ จนเหลือเพี

้ายชื่ออวิ๋นเทียน กรุ๊ปที่ตั้งตระหง่านอยู่เหนือ

ตาอันลุ่มล

ียบได้รูปของเขาถึงค่อย ๆ โค้ง

าภายใต้ความราบเรียบดั่งสายน้ำกลับแฝงเอาไว้ซึ่งความพันผ