้วก็มีความสุขกับประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่ได้พบเจอ พอเธอกลับมาถึงที่บ้านผู้ใหญ่บ้านในช่วงเย็น ขณะที่นั่งพัก

ปล่าคะ” นลินญาถา

ื่องมืออยู่ข้าง ๆ หันไปมองและพยักหน้า “วันนี้ท่านขุนศรีอิศราจะมาเย

” นลินญาเอ่ยทวนชื

นักสุโขทัย ท่านเป็นคนที่ทั้งเฉลียวฉลาดและกล้าหาญ แถมยังมีความเมตตาต่อชาวบ้านเ

นั้น ชื่อเสียงของท่านขุนศรีอิศราทำให้เธอรู

้ แม่หญิงลองไปดูเถอะ ท่านขุนคงจะยิ

ธอเห็นท่านขุนศรีอิศรา ชายหนุ่มในชุดผ้าไหมสีน้ำตาลเข้มที่ดูเรียบหรูแต่สง่างาม ขณะที่ท่านขุนยืนพูดค

ประสานกับนลินญา ใบหน้าสวยของเธอทำให้

ญิงเป็นใคร มาจากที่ใดหรือ” ท่านขุนศรีอิศราเ

ายามตอบอย่างสงบ “ฉันชื่อ นลินญาค่ะ ม

มและเฉลียวฉลาด “หลงทางมาในหมู่บ้านนี้หรือ... ข้

ดขึ้นในใจเมื่อเธอมองสบตากับท่านขุนศรีอิศรา

สีดำลึกที่คมกริบ ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาดและความลึกลับที่น่าค้นหา ผิวของท่านขุนศรีอิศรามีสีแทนทองแดง เนื่องจากการเผชิญกับแสงแดดในสมรภูมิและการทำงานหนักกลางแจ้ง แต่กลับยิ่งทำให้เขาดูสมชายชาตรียิ่งขึ้น ท่านขุนศรีอิศรามีจมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบ

เลย ราวกับมีพลังบางอย่างที่ดึงดูดเธอเข้าไปใกล้ หัวใจของนลินญาเต้นแรงด้วยความต

ารูปไข่ของเธอ นลินญามีดวงตาสีดำสนิทที่เป็นประกาย ฉายความฉลาดและความมุ่งมั่นแต่ก็แฝงไว้ด้วยความอบอุ่น ริมฝีปากของเธอเป็นรูปกระจับ ดูอ่อนหวานแ

ะหว่างทั้งสองคนช่างทรงพลัง ราวกับเวลาหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ท่านขุนศรีอิศราเองก็รู้สึกได้ถึงค

ญิงนลินญา ดูเหมือนว่าท่านจะมาจากที่ไกลจริง ๆ ข

ยายามควบคุมความตื่นเต้นในใจและตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ข้าพเจ้าเป็นเพียงหญิงธรรมดาที

่างนั้น ข้าพเจ้าหวังว่าแม่หญิงจะรู้สึกสบายใจ

และกังวลกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ทว่าความประทับใจแรกพบกับท่านขุนศรีอิศรานี้กลับทำให้เธอรู้ส

เป็นเกียรติที่ได้รับความเมตตาจากท่านขุน ข้าพเจ้าหวัง

ยความอบอุ่น "แม่หญิงไม่ต้องกังวล ทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่จะเป็นไปด

ด้พบกับท่านขุนศรีอิศราทำให้เธอรู้สึกว่าบางทีที่นี่อาจไม่เลวร้ายอย่างที่เธ