บแขก และไม่ลืมขอบคุณผู้ใหญ่อย่างอ่อนน้อมทุกครั้ง แม้เธอจะรับรู้ได้ถึงแววตาไม่

ดจะผ่อนคลายลง เหตุการณ

งคนจะพุ่งเข้าปะทะกันกลางงาน หมัดแรกซัดเข้ากรามอ

องฉัน! เธอบอกว่

่างหาก!” เสียงโต๊ะกระแทก พนักเก้าอี้หัก เสียงผู

ชุลมุนอย่างเดือดดาล เมื่อได้ยินชื่อ ‘พัชรินท

่ว ใครก็คิดว่าเป็นเจ้าของได้” เสียงกระซิบเจือเย

น้าใสแต่ใจร้าย พอไม่ได้ดั่งใจก็ปั่นผู้ชายให้มาตีกันเอง

ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้น

ีชายบุกรุกก่อความรุนแรง รบกวนส่งเจ้าหน้าที่มาควบคุมตัวด่วนค่ะ” เสียงข

ารแยกตัวชายทั้งสองออกจากกันอย่างทุลักทุเล ก

ตำรวจ ที่เข้า

ญหาได้อย่งรวดเร็วปานนี้ ในขณะที่เขาเอง

ม่สำเร็จ” พัชรินทร์หันไปพูดกับมัณ

้หมายความว่ายังไง!”

ก” หญิงสาวหันหลังให้คนทั้งคู่ ก่อนจะเดินกลับ

พร พวกเขาอกหักที่โดนสลัดทิ้งก็เลยมาชกต่อยแต่งพี่แพรกัน” พัชราภารีบเข้าไปออดอ้อนธัชดนัย แต่

ไม่ได้คิดจริงจังจะแต่งงานกับเธอ แค่ศึกษานิสัยใจคอกันเท่านั้น เขายังไม่ได้คิดถึงเรื่องแต่งงา

ไปด้วยความไม่ไว้ใจ คำกล่าวหาจากชาย

ร้ยางอาย

ว่าเธอ

ดือดพล่านอย่างเงียบงัน โดยไม่รู้เลยว่าเจ

้เป็นปกติ เธอเข้มแข็งพอที่จะไม่ร้องไห้

อต้องชนะ

าย ภายใต้รอยยิ้มของผู้ใหญ่และคำอวยพรหวานหู กลับ

ากับผนังจนเกิดเสียงดัง ก่อนที่ชายหนุ่มจะหันกลับมาคว้

็นเยียบปนโกรธกรุ่นของเขาทิ่มแทงเข้าที่กลางใจ หญิง

นประจานเธออีกสักรอบดีไหม

ยากยียวนเขาในเวลานี้ เพราะเขากำลังโ

งเอาไว้ในใจ แต่ถ้าเป็นเวลาปกติ

ๆ ไม่รู้ตัวเองเลยเ

ากรู้ว่าเธอทำอะไร เขาคงเช

บนเตียง พัชรินทร์กร

ม่งั้นเธอคงเจ็บหนัก แกล้งร้องโอดโอยให้

้วยความรังเกียจปะปนกับโมโห มือทั้งส