บทที่ 8 Diary : 7 เดจาวู (2)
อใครมาตัดริบบิ้น พริกแกงเอียงตัวเอื้อมมือ
ดต่ำลอดไรฟันถามพร้อมก
หวาหันไปสบตาเพื่อนอีกคนที่ออกคำสั่งผ่านส
นแล้วเหรอถึงกล้า
กมัน” ยี่หวาพยามฝืนหน้าหันไปบอกเพื่อนสุดฤทธิ์ ดวงตาพริกแกงวัน
ำฉันก
ป
โอ
กงได้รับอิสระมากขึ้น แน่นอนมีครบสองมือมันยิ่งมีประโยชน์มากกว่าแค่มือเดียว พริกแกงพลิกตัวไปยืนด้
ียงเย็นชวนขนหัวลุกกระซิบลงข้างใบหู ความรู้สึกเก่าหวนกลั
แบมเข้าไปกระชากแขนพริกแกงออกจากคอเพื่อน ทั้งสามชุลมุนจนไม่รู้ว่าใค
ค่
ี้ยงสมอง ขืนช้าอีกนิดไม่รู้จะได้
่องนักใช่ม
เป้าหมายไปหาตัวต้นเรื่อง เธอล็อกคอแบมลาก
กดหัวอีกคนลงในอ่างเพื่อจะเปิดน้ำเลี้ยงสมองให้ แต่อีกฝ่ายก็ใช้กำลั
” เปลี่ยนสถานที่ลงโทษให
ะไรปล่อยฉั
าบคายแล
มันเหมือนที่ยี่
พูดอะไ
ี๊ด
คร
่วยชำระล้างสมองคนเก่งตอนมีเพื่อน อีกมือคว้าสายฉีดข้าง ๆ
ย เธอนั่งกดน้ำเล่นอยู่หลายครั้ง แถมห้องน้ำฝั่งนี้เป็นของผู้ชายที่ไม่ค่อยมีคนม
kaeng
เดินกลับมายังจุดเกิดเหตุ สี่สาวต
บผมสองกระจุกของฝ่ายตรงข้ามที่นั่งตัวงอบน
ต่กลับมีแรงขนาดนี้
น้าหวานก็ไม่น้อยหน้าเข้าไปกอดเอวไว้แน่นเพ
ยี่หวาพยายามดั
ไพเราะก็ไม่ยอมแพ้ ถูกดันจน
ะไรกั
ฮื
” ยี่หวาร้
ไมต้องตกใจขนาดนั้น ทั้
ยมาร
อาแบมไ
ส้
ะไรเพื่อ
้อมปรายตามองไปจุดที่พายัยแบมบ้าไปจัดการ ก่อนเดินเข้าไปพยุงร่างคน
นที่มีสติครบจนเละเทะ แถมยังดึงผมอีก
จนไม่เหมือนผมแต่เหมือน... (ละไว้ในฐานที่เข้าใจแล้วกัน) มาตรงหน้า
าเสียงนิ่ง ยัยนั่นรีบผลักคนเกาะแกะจนหงายหลังก้นจ้ำเบ
หนาว” แน่ะยังไม่
พร้อมเสมอ” พอฉันพูดแบบนั้นยี่หวา
ลัวจับใจ ที่รู้ว่ากลัวเพราะตอนนี้เธอยังตัวสั่นไม่ห
องในวัยเด็ก เอะอะงอแง เอะอะร้องไห้ ส
นไปหมดแล้ว” ฉันตัดส
้นมองอย่างทำตัวไม่ถูก แต่สุดท้ายเธอ
แกง ปีหนึ่งคณะบริหารสาขาการจัดการ” ฉันส่งยิ้มให้เธอ ส่วนเธอยกมือ
่ารักมาก แก้มกลม ๆ นั่น เห็นแ
ำหนาว’ ปีหนึ่งคณะบ
ดีที่ได้ร
***************
่นตลกเกินไป คนไม่
หนก็ตาม แต่ในความโชคร้ายยังมีความโชคดีเพราะต
