ะขอรับ” ไป่จวิ

สร้อยไม่ต่า

กนางไม่รบเร้าให้ลูกรับราชการตั้ง

วเองเลยขอรับ แล้วข้าก็เป็นคนตัดสินใจในท้

าม กองทหารที่ไป่จวิ้นสังกัดอยู่นั้นมีทหารบาดเจ็บล้มตายและพิการมากเป็นประวัติการณ์ ทั้งที่ไม่ใช่สงค

มีเงินชดเชยมอบให้ก้อนหนึ่ง แต่ก็

ราะสภาพร่างกายเช่นนี้ ไม่ว่าไปทา

างรับผิดชอบ หากทำไม่สำเร็จคงไม่มีหน้าไปเจอบรรพ

รบุตรชายของนางเป

ปทำมื้อเที่ยง นี่ก็เลยเวลามาเยอะแล้ว คุยเร

อกว่าไม่เป็นไร แต่คงวิตกและโทษตัวเองไม่ต่างจาก

เกียรติเพื่อวงศ์ตระกูลอะไรกัน ตอนนี้กระทั่งเกียรติของความเป็นคนก็ไม่มี

ครต้องการเจ้าเป็นคู่ชีวิตหรอก

ย ที่แคว้นนี้ไม่ว่าครอบครัวไหนก็ถูกสอนว่า ภรรยาต้องเชื่อฟังสามี หรื

้ว่าครอบครัวไป่แตกต่าง เพราะคนที่

นเลย ตั้งแต่นั้นก็ตั้งใจว่า หากพบคนที่ตนรักและได้ครองคู่กันดังหวัง เขาจะฟังนาง ฟังสิ่งที่น

ามใฝ่ฝันนั้นคงไ

ึงจะตัดสินใจทำลงไปแล้ว แต่ก็อดถามตัวเองไม่ได้ว่า ทำ

กเป็นขี้ปาก

อมมา คงต้องจ้างวานให้คนอื

ไปถึงจุดนั้น หากเมื่อทำไปแล้วก็ต้องออกจากเมืองนี้ ที่ดินและบ้านก็ต้องขายทิ้

ไหม มีใครอยู่

วียนซู่ตกใจจนทำกระบวยร่วงจากมือ นางผลักประตูออกอย่างแรงด้วยความหงุด

า ๆ ที่สวมอยู่คงเข้าใจผิดว

รมดานับว่าดูแลตัวเ

ุระอ

รบกวนกะทันหันเจ้าค่ะฮูหยิน ข้ามา

้างขึ้น นี่เป็นความห

ามาก

ด้วยเจ

ย่างใจเย็นทั้งที่หัวใจกำลังทำงานอย่างหนัก ทั้งที่ตอนเผชิญหน้ากับหมูป่ายังไม่

่านหาคนมาเป็นสะ

้อนใจรีบเข้

” หงเสวียนซู่รู

ำหนักความปรารถนาของสต

และความภักดีของข้าจะมอบให้บุตรชายท่านเพียงผู้เดียว ไม่ว่าจากนี้เขาจ

องนางส่งผ่าน

งมั่นตั้งใจอย่างไรก็ไม่มีสิ่งใดยืน

กแล้วจึงได้มาที่นี่ ทั้งที่ฮูหยินก็กำลังตกที่นั่งลำบาก แต่ทำไมถึง

งอวี๋จิงก็

งทันตา นางลุกจากเก

ะเจ้าคะ ขออภัยด้วย ข

ก้มหน้าก้มตาออ

างตกใจจนเอ่ยรั้งนางไว้แทบไม่ทัน ไม่ค

จ้าจะรีบไปไหนกัน ข้ายั

งศีรษะเล็กน้อย

ไม่มีคุณสมบัต

บัติอะ

จ้าค่ะ บ้านไหน ๆ ก็เป็นแบบนี้” ประโยคหลังนางเอ่ยเ

.

ด้ ทั้งที่สตรีผู้นี้ก็คงถูกกีดกันออกจากสังคมเพราะฐานะของนาง หากหงเสวียนซู่ผู

ี่ก็ช่างตื่นตระหนกเสียจริง

้านอีกครั้ง ต่างฝ่

มเครือแบบนี้หากแต่งเข้ามารังแต่จะอึดอัดต่อกัน เช่นนั้นมาพูดกันตรง ๆ จำ

ก แต่โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้

องกล่าวเช่นนี้ แต่ข้

งินนำพาแท้ ๆ

พูดเรื่องนี้ได้อย่างโอหัง” น้ำ

เงินซื้อตัวให้เจ้

วนให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก แต่ใน

าน หากคนแรกเป็นหญิงก็ไม่เป็นไร จะมีกี่คนข้าก็เล

กลงเจ

ู่ยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ดูเหมือนว่านางจะ

จะอยู่กับลูกชายข้าที่คนตราห