พวกก็มาช่วยงานที่บ้านท

นจะสู่ขว

เอ่

รุ่งนี้ก็คงรู้แหละว

่ยขึ้น

สึกคึกคักเป็นพ

ห้าคนที่กำลังช่วยกันยกโต๊ะอยู่ตรงลานหน้า

กสนาน จันทร์หอมก็ได้แต่ส่ายหน้าให้กับความทะเล้นของเด็ก ๆพวกนั้น

าไม่

ินเข้า

ร์หอม

จันทร์หอมจึงวิ

ป้าว่า

มู่บูชาในห้องเก็บของใ

นตัวบ้าน เธอจึงเดิน

าไงด

ับไปถามป้านภาก็เกรงแกจะว่าใช้ไม่ดำไม่แดง เธ

ร์หอม ทำให้คนที่อยู่ในห้องนั้นล

้ว ไม่ใช่ห

แต่แขนของเธอก็ถูกมือใหญ่กระชากเข้ามาในห้อง เ

งี

ุ้ม กระซิบท

เงียบฉัน

ติพยักหน้า เขาจึงปล่อยมือเธอ จ

ยฉันจะมาเอาของในห้องเ

ด หรือตั้งใจ

ายตาดูแคลน เห็นแบบนั้นจันทร์

รู้จักกัน ไม่เคยเห็นหน

อกมา และเปิดประตูห้องข้าง ๆกันก็เจอผ้าปูโต๊ะ

ย ชิ

ร์หอ

้วค่ะป

ผ้ามาให

้าปูโต๊ะ

ลี่ยงไปทางกลุ่มของวริษาที่กำลัง เช็ดแก้ว ถ้วยจานช

นั่น ตัวอย่

ับใครที่พวกเธอไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แต่จันทร์หอมจำได้ว่าเป็นอ

ำบากพวกเธอแย่เลยแต่ยั

กขอบใจพวกของจันทร์หอม "

หอมกล่

นูขอตัวกลับก่อนนะ

ต. กำลังจะหันหลังเดินออก

วก่อนเด

กล่า

ูกชายคนเดีย

ยุราวสามสิบต้น ๆ หน้าตาคมเข้มค่อนไปทางดุ

องลุง เพิ่งกลับมาจากสามจังหวัดชายแดนใต้ เขาจ

ีค่ะ ,

อมกัน พร้อมกับยกมือไหว้ ชายหนุ่มคนนั้น ท่านนายก อบต.

ลูกชายด้วยเหรอวะ

นมา พลางหันม

นทร์ พี

อยู่ กรุงเทพฯ ตั้ง สิ

ลยเหรอพี่จันทร์ในฐาน

แกล่ะตุ๊ต๊ะ รู้ไหม" จั

นทีถึงจะกลับมาอยู่บ้านเห็นว่าไม่ค่อ