วิ่งไปมาระหว่างกิ่งใหญ่ “โอ้โห ตัวใหญ่มากเลย” แ

มิกาชูแขนป้อมทั้งสองก

ไหม” โดมินิคเห็นท่าทางของเด็กหญิงคงอย

้ากระรอกที่กำลังวิ่งไปมา มาหยุดอยู่ท

ก้อนกลมเหลือเกินที่บอกแค่ไม่กี่คำก็ดูท่าจะเข้าใจได้เป็นอย

ยู่ข้างนอก แต่กระนั้นเธอก็ออกไปเจอกับโดมินิคไม่ได้จริงๆ ทำไมเขาถึงมีผ้าเช็ดหน้าของเธอได้ เพร

นั้นทำไมเขาถึงทำเหมือนกับว่าจำเธอไม่ได้ แต่ถ้าเขาเป็นคนในคืนนั้น

มินิคคือผู้ชายที่เธอไม่ควรอยู่ใกล้และให้ความ

ถของโดมินิคได้ขับออกไปจากบ้านของเธอแล้ว เมื่

ห้องได้แขกก็กลับไปแล้ว เธอไม่ได้คิดจะต่อว่าอะไรชนิตร

ธออยู่ในเปลและหลับปุ๋ยไปเรียบร้

ย็นนี้เราจะไปทานข้าวที่รี

ด้อยู่ที่นั

มีอะไรห

ขอตัวไปทำอาหารก

มถามชนิตราอีกครั้งเรื่องโดมินิคเผื่อว่าจะได้คำตอบอะไรบ้างแต่เจ้าตัวก็ไม่ย

็เดินเข้ามารายงานโดมินิคที่ก

ารประชุมไป

ทยเมื่อไหร่ฉันจะบ

รั

บผู้ถือหุ้นในคาสิโน หวังว่าการหาตัวคนร้ายจะสำเร็จโดยเร็ว เพ

ยนเจ็บตัวให้ยายตนได้รับรู้ ตอนนี้สุขภาพหัวใจของท่านไม่ค่อยดีหากต้องมาร

วของเซบาสเตียนเอามาไว้ที่ห้องนอนใหญ่ชั้นล่าง เพราะอีกสองสามวันก็จะพาเซบาสเตียนมาพักรักษาต

ขาวมัดแกะสองข้างนั่งดูผู้คนที่เข้าๆ ออกๆ บ้านตัวเองด้ว

น้ามาถามคนเ

จะมีคนมาอ

เรียวสวยเริ่ม

ราค่ะ ตอนนี้คุณลุงเซบไ

ว่าเธอไม่เคยรู้จักคนชื่อนี้มาก่อน สีหน้าฉงนปนควา

ไม่กี่วันก

ด พลันสายตาหันไปเห็นแม่เจ้าตัวถือถ้วยข้าวออกมาก็

กว่ายัยหนูธารมิกาอีกแล้ว ไม่เช่นนั้นคงไม่มีเนื้อมี

ในวันที่เธอเจอกับชนิตราวันแรก ไม่อยากจะคิดว่าถ้าวันนั้นช

ธรรมที่จิตใจงามของเธอคนนี้ได้คิดสั้น ทั้งยังอยากรู้ว่าคนที่