ห้องนี้คงเป็นห้องครัว ห้องรับแขก และก็ห้องกินข้าว ส่วน

อนและผักปลังลวกเธอรู้จัก แต่อีกอย่างที่อยู่ในถ้วยเพียงใบเดียวมันคืออะไร ดูเหมือ

่สงสัยคำแก้วจะลืมเพราะปกติลูกสาวคนนี้ก็จำอะไรไม่ค่อยได้อยู่แล้ว เงินที่โจรปล้นไปไม่หมดคำพอ

ต้มข้าวเหนียวกินเลยหรืออย่างไร ป่นไข่ก็คงจะเป็นไข่แค่ฟองเดียว แล้วใส่น้ำค่อนข้างเยอะมันถึงได้ใสแบบนี้ คนห้าคน

ตัดปอ” รับจ้างตัดปอของเสี่ยเสงี่ยมเช่นเดิม

ีนี้ปีพอศออะไรทำไมคนถึง

้องไปเองดีกว่า” คำพาพูดสวนขึ้น เพราะกลัวแม่จะไปเป็นลมเป็นแล้งที่ป่าปอ

แต่แ

รู้สึกผิดต่อลูกกับภรรยาเหมือนกันที่ทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้

ข้าวต้มกุ๊ยแบบใหม่ด้วยใจอันห่อเหี่ยว นี่เธอมาอยู่ในร่างใหม่ที่มีครอบครัวย

้วถอนหายใจออกมา

บ กับข้าวไม่อร่อยเหรอ ผม

ยิบขวดน้ำปลาที่วางอยู่ด้านข้างขึ้นมาเหยาะใส่ข้าวต้มเหนียวเพียงนิด เธอไม่ได้รังเกียจป

บลวกผักปลังในจานแต่ก็

แ

หน้ามาหาแม่ด

ชอบกินผักปล

สชาติมันเป็นอย่างไร” เธอปดแม่ออกไป

ินไม่ได้ ต้

งอะไรเ

แขนขึ้นให้เห็นรอยสักรูปเสือ “ของนี่ไง ล

่อยเข้าใจนัก เธอมีของกับเขาด้วยหรือนี่ แล้ว

อย่างคำแก้วคงจำไม่ได้แน่ “สิบมัดได้หนึ่งบาท” คำพองบอกลูก ซึ่งปอม

ละห้าบาทจะได้ไหม คำแก้วนึกค่อนขอดในใจ รู้สึกสงสารน้องทั้งสองขึ้นมา

น้าเธอดูอ่อนล้าเต็มที ส่วนพ่อนั่งฝนยาแก้ไข้ให้แม่อยู่ที่ส่วนระเบ

กจะไหลมานาน ไหลเอ่อออกมาจนเต็มสองแก้ม จากที่เคยอยู่คอนโดฯ มีที่นอนนุ่ม ๆ มีเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ

บราณมากจริง ๆ แล้วเ

่แล้วเชียว อยู่ดี ๆ บทจะตายก็ตายง่ายเหลือเกิน พอมีโอกาสได้มีชีวิตใหม่กลับได้ชีวิตที่ติดดินเห

กลโพ้น จากนั้นก็มองภูเขาลูกใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า เมื่อได้มองสายน้ำกับป่าเขีย

งลูกสาว “นึกยังไงถึงได้ไปนั่งเล่นอยู่ตรงนั้น” ปกติหลังกินข้าวเสร็

มัง “คงอยากนั่งเล่นเงียบ ๆ ล่ะมั้ง” บางครั้งลูกสาวคนนี้ก็อารมณ์แปรปรวนอยู่ต