คะที่เข้ามาช้าพอดีกอหญ้าไม่ท

้มเท่านั้นก่อนที่เธอจะดึงสายตากลับมาจ้องหน้าภีมวัจน์แล้วเอ่ยต่อไ

่านประธานน่ะค่ะต

เขามาไม่แจ้งล่วงหน้าสินะ...หึ ฝีปากใช้ได้นี่คมยิ่งกว่ามีด มิน่าล่ะถึงกล้าเอาเงินฟาดหัวเขาถึงร้อยล้านทั้ง ๆ ที่เขาเป็นคนเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นผ

ิ่มจะควบคุมสีหน้าไม่อยู่พวกเธอไม่ใช่คนโง่เขลาจึงเข้าใจความหมายที่กอหญ้าตั้งใจจะสื่อกับพวกเธอเ

หันหน้ากลับไปมองภีมวัจน์ด้วยสายตาที่แฝงความนัยลึกซึ้งซึ่งภีมวัจน์ก็ไม่ได้หลบสายตาหร

เลขาแต่อาจจะเป็นมากกว่านั้นด้วยซ้ำ ไม่ได้!!เธอยอมไม่ได้เด็ดขาดเ

ยช่วยงานซะอีก แต่เอ แม่จำได้ว่าไม่เคยเห็นหน้

หน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มเธอมองสบตาดารัณอย่างไม่หลบเลี่ยงด้วยความท้าทายเพี

่อนจะมาฝึกงานคุณภีมเคยเล่าให้กอหญ้าฟังว่าคุณเตชินทร์คือเลขาคู่ใจ ต่อจากนี้ไปกอหญ้าจะพ

ตที่แต่งแต้มอย่างงดงามหันมาจ้องมองเขาอย่างมีความหมายโดยที่ไม่สนใจสายตาของดารัณหรือแพรวรัมภาแม้แต่น้อยดวงตาค

ชวนมองดวงตาของเธอกลมโตกระจ่างใสบริสุทธิ์แต่กลับแฝงไปด้วยความรู้สึกมากมายที่ชวนให้คนอยากเข้าไปค้นหาผิวของเธอข

ามหอมนุ่มละมุนของผิวเนื้อยามสัมผัสเขายังคงจดจำได้ไม่เคยลืม เธอคือผู้หญิงในฝันของผู้ชายหลายๆคนแต่สำหรับเขาแล้วเธอคือผู้หญิงที่เขาอยากจะวิ่งหนีไปให้ไกลเพียงเ

ตกใจไม่น้อยที่ภีมวัจน์กล้าเอาเด็กฝึกงานที่ไม่มีประสบการณ์มาเป็นผู้ช่วยงานแทนเตชินทร์ ทำแบบนี้ไม่เพียงเป็นการปฏิเสธเธออย่างไม่ไว้หน้าแต่กลับเป็นการดูถูก

บริษัทใหญ่ที่อเมริกาบ่อยๆที่นั่นเลขาของท่านประธานมีแต่คนเก่งๆทั้งนั้นเลยค่ะ ประสบการณ์สู

พึงพอใจหลานสาวของเธอคนนี้ถึงแม้ว่าภายนอกจะดูเรียบร

องแพรวเคยฝึกงานแต่ที่นี่คือบริษัทที่มีพี

ดร้อนเอาไว้โต้กลับคืนอยู่แล้ว ถึงเธอจะเป็นแค่นักศึกษาฝึกงานแต่เธอกลับผ่านประสบการณ์ทำงานมาอย่างโชกโชนเพราะเธอคือกอหญ้า การต์รวี พิสิฐกุลวัตรดิลก

ไรต่ออีกไหมครับพอดี

มาภีมวัจน์ก็ไม่ได้รักหรือผูกพันธ์กับแม่เลี้ยงอย่างเธออยู่แล้วการที่เธอมาหาเขาโดยไม่บอกกล่าวในคร

่างก็กลับไปทานข้าวกับคุณป

สองวันข้างหน้าท่านเปรมชัยได้จัดงานเลี้ยงต้อนรับแสดงความยินดีที่ลูกสาวเรียนจบกลับม

ดเชิญไปงานเลี้ยงต้อนรับหนูแพรวกับแม่มาสองใบ ใบ

ีภีมวัจน์ที่เห็นเช่นนั้นได้แต่ยกยิ้มมุมปากน้อยๆพลางคิดในใจว่าเลขากำมะลอของเขาคนนี้ช่างร

บพี่ภีมเยอะแยะเลยค่ะท่านกำชับมาว่

อ้างอย่างจงใจไม่ให้ภีมวัจน์ปฏิเสธคำเชิญไปงานเลี้ยงในครั้งนี้แต่มีหรือที่คนอย่างภีมวัจน์

ะแล้วใช่

วังอยากจะได้ยินกลายเป็นคำถามที่หากไม่ได้คิดอะไรก็คงหมายถึงคำถามทั่ว

ยมคุณปู่บ้างนะภีม ไปจ้ะหนูแพรวเรามาร

เจ้าเด็กไม่มีมารยาทคนนี้ทำอะไรไม่เคยไว้หน้าใครอยู่แล้วดีไม่ดีงานเลี้ยงที่ท่านเปรม

แพรวกลับก่

งเขาแต่ก่อนจะเดินจากไปก็ยังไม่วายหันกลับมามองภีมวัจน์ที่ไม่แม้แต่จะหันไปมองแพรวรัมภาด้วยซ

่ทราบว่าค่าตอบแทนที่ยอมช่ว

พร้อมก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าภีมวัจน์และเอ่ยถามถึงค่าตอบแทนที่เธอช

ทีเอาเงินฟาดหน้าผู้ชายบอกว่

หาภีมวัจน์ที่ยังคงยืนตัวตรงไม่ยอมหลบแต่อย่างใด ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเคยเตือนตัวเองว่าไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้แต

างคนต่างกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันตั้งหลายรอบเงินร้อยล้านก็

องเขาเล่นพร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างที่เธอชอบทำเป็นประจำ เมื่ออยู่ใกล้ชิดกันเช่นนี้หนุ่มสาวสองคนต่างรับรู้ได้ถึงกลิ่นกายหอมกรุ่นของกันและกันซึ่งเป็นกลิ่นที่ทั้งคู่

ผมไม่เสียหายแต

ึ้นอีกทำไม? หรือว่าคุณอยากกอดฉันอีกสัก

ม่เป็นจังหวะก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายถอยหลังไปหนึ่งก้าวทำให้กอหญ้าที่เอนตัวไปหาเขาพลันเสียหลักดีที่มือของ

แ

แ

ประธาน

ุ่มสาวทั้งคู่รีบผละออกจากกันด้วยสีหน้าที่เก้อกระดากทันทีส่วนคนที่เข้ามาเห็นภาพค

สวย ท่า

ป็นความสงสัยเมื่อเห็นคนสวยที่เคยจ่ายค่าตัวให้เจ้านายของเขาอยู่ในห้องนี้แถมเมื่อ

ที่แล้วฉันข

่หันกลับมามองเขาอีกเลยแม้แต่น้อยทำให้ริมฝีปากของภีมวัจน์พลันยกยิ้มน้อยๆด้วยความคิดที่เขาเองก็อธิบา

ยที่เอาเงินฟาดหน้าท่านประธ

ั้นก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานแล้วเงียบอยู่สักพักถึงได้เงยหน้า

่เธอให้ตอนนั้น

ยังดีพร้อมขึ้นเ

ใจใครเขาอยากจะเอาเช็คนั่นไปขึ้นเงินกันเล่าเขาอยากจะเอามันคืนให้เจ้าของตั

นนี้มาให้ฉันด่วน ฉันต้องการรู้ข้อมูลที่เกี่ยวกับเธอทั

องผู้เป็นนายพร้อมจัดการโทรไปที่ฝ่ายบุคคลทันทีส่วนภีมวัจน์หลังจากที่จัดการกับค

นกบ

็นห่วงเมื่อเห็นว่าเด็กสาวหายไปนานถึงครึ่งชั่วโมงเธอไม่รู้ว่ากอหญ้าทำอะไรผิ

ขนาดนี้เกิดอะไ

ยิ้มให้อีกฝ่ายและเดินเอาถาดเข้าไปเก็บในห้องครัวโดยที่ไม่ยอมตอบคำถามของนัชชาแต่อย่างใดทำให้ความรู้

ไปนานขนาดนี้ เราควรจะตอบคำถามพ

วยความสนใจก่อนที่กอหญ้าจะหันมาส่งยิ้มให้นัชชาอย่างยียวน ก่อนหน้านี้เธอยังเข้าใจว่าอีกฝ่ายเป็นห่วงที่ตนเองหายไปนานคิดไม่ถึงเล

นประธานนิดๆหน่อยเท่านั้นพี่นัชชาไม่ต้องเป็นห่

งมาไม่อ้อมค้อมของกอหญ้าทำให้นัชชาถึงกับสะอึกเธอไม่คิดว่าเด็กฝึกงานคนใหม่ท

มเราดีๆ

าคำตอบกับกอหญ้าแบบนี้ อีกอย่างสีหน้าไม่ต้องแสดงออกมากขนาดนี้ก็ได้ค่ะมันบ่งบอกถึงความสามา

ทำให้เพื่อนร่วมงานต่างพากันมองมาที่นัชชาด้วยสายตาตำหนิติเตียนเรื่องท

มเราครั้งแร

ำให้คุณแม่ของท่านประธานพี่นัชชาไม่ต้องคาดคั้นเอาคำตอบหรอกค่ะกอหญ้าบอกพี่แน่นอน เ

ขึ้นมาดูเวลาพร้อมนั่งรอคอยงานที่อาจจะได้รับมอบหมายให้ช่วยด้วยความอดทนทิ้งให้นัชชายืนกำมือด้วยความโ

ำงานท่

ี เกียรติ

ากลับรู้จักคนมากหน้าหลายตาซึ่งไม่ได้เป็นเพราะว่าเขาออกงานสังคมบ่อยแต่เป็นเพราะว่าธุรกิจโรงพยาบาลที่เขาดูแลอยู่นั้นต้องเกี่ยวข้องกับบุคคลที่มีชื่อเสียงของสังค

ดังแต่เป๋าตั

ปยืนอยู่ข้างๆพร้อมเอนตัวไปอ่านประวัติของกอหญ้าด้วยความอยากรู้อยากเห็นเพราะมีผู้หญิงไม่กี่

หรือว่าเรารับเธอเข้ามาฝึกงานแ

ป

มของเตชินทร์ส่วนคนที่รู้ว่าอารมณ์ของเจ้านายเริ่มจะผี

สักเรื่อ

บใครใช้ให้ท่านประธา

ใจเมื่อผู้ที่เป็นทั้งเพื่อนและลูกน้องคนสนิทที่ปล่อยผ่านเรื่องของคนอื่นไปอย่างเมินเฉยแ

ะหว่างที่ลาพักฟื้นแล้วก็ให้คนมาจัดโต๊ะทำงานของเธอไว้ตรงมุมนี้ด้วย

งไปชั่วขณะริมฝีปากที่เตรียมจะพ่นคำถามมากมายออกมาทำเพียงอ้าปากพะงาบ ๆ ด้วยอาการตกต

านจะทำอย่างนี้ก

ี่ใช้งานได้ปกติมากอดขาของภีมวัจน์เอาไว้แน่นไม่ยอมปล

องแกเนี่ย

องเขาเอาไว้อย่างเหนียวแน่นไม่ยอมปล่อยแต่ไม่ว่าเขาจะพยายา

ำอย่างนี้กับผมไม่ได้นะครับ ผมรับใช้ดูแลท่านประธานมาตั้งแต่วันแรกที่ท่านมารับตำแหน่งที่นี่มาจนถ

ึกเหนื่อยใจมากกว่างานที่กองท่วมหัวตรงหน้าเสียอีก เขาพยายามไม่สนใจเสียงร้องของเตชินทร์และยังคงตั้งหน้าตั้งตาอ่านเอกสารต่อไ

ค่ให้เขามาช่วยงานชั่วคราวไม่ได้ให้เขามาแทนที่ตำแหน่

ห้เตชินทร์ที่เข้าใจในความหวังดีของท่านปร

ือนแถมฟรีโบ

งตากระจ่างใสของเตชินทร์พลันมองหน้าท่านประธานที่เคารพรักอย่างซาบซึ้งในน้ำใจก่อนที่เขาจะเดินกลับไปนั่งที่โ