ฟยเทียนแทนเหวินเฟยเทียน นางใช้เวลาตรวจ

ิ่มขึ้นจากเดือนที่

่มุกค้อมกาย

มาทำเครื่องประดับ ทำให้ลูกค้าชื่นชอ

ู้คิดลวดลายเครื่องประดับคนให

คุณหนูจะไปวัน

เลย ได้

หม่ เพราะเหวินเฟยเทียนเป็นผู้คัดเลือกเข้ามาด้วย

้นี้หากกำลังอยู่ในช่วงเวลาที่คิดลวดลายเครื่องประดั

ขันประกวดผ้าไหมที่เข้ามาถึง นางยังต้องไปที่เรือนผลิต

บเทียบเชิญจากฮูหยินของท่านมหาเสนาบดีค

ร่างกายผ่ายผอมลงไปไม่น้อย ในช่วงกลางคืนทั้งย

ว่างจึงต้องรีบไปพบคนผู้นั้นตามที

บเขาเลย หากไม่ให้เข

้าค

์ของศิลปิน คนประเภทนี้ล้วน

ยู่ มิหนำซ้ำก่อนเดินเข้าไปยังตัวเรือนนอนยังต้องผ่าน

้ามาชมสินค้าที่เพิ่งคิดลวดลายใหม่คับคั่ง ทุกคนล้

ระดับด้วยทับทิมล้ำค่า ที่คิดล

้าของนางจะร่ำรวยแต่หลายคนก็ได้รับเงินเ

องประดับให้นางเสียใหม่ เสี่ยวเฉียนไม่เข้าใ

่าแม้จะงดงามแต่ก็เกะกะท่านนัก

ี่จูแ

้ ทว่าหากได้คนที่เหมาะสมมาสวมใส่แล้วจะทำให้ของสิ่งนั้นดึงดูดผู้อื่นได้ทันที เจ้าว่าจะมีสิ

องเป็นแบบอย่างนี่เอง เสี่

แจ้งผู้ดูแลหอไข่มุกว่าให้นำเครื่องประดับชุ

นี้เฉินลี่จูที่มีเครื่องประดับทับทิมระย้าชุดนั้นประดับ

้บุรุษเอ่ยชื่นชม ไม่ว่าสตรีใดก็ย่อมหน้ามืดยอมจ่ายไม่เงินเพื่อ

ุดตัวในงดงามนาง บนศีรษะเกล้าผมเป็นมวยสูง ปักปิ่นอัญมณีทับทิมร

งชื่นชมจากบุรุษที่อยู่ในหอไ

างประดับบนศีรษะนั้นยิ่งทำให้ใบหน้าของนางงดงามเฉิดฉาย เพราะงามเ

ชมก็ดังขึ้นไม่ขาดปาก เฉินลี่จูแสร้งไม่ได้ยิน น

มงดงามของตนเอง ทักทักทายลูกค้าด้วยรอยยิ้มงดงามคนต่อคน กระทั่งสต

ึ่งเอยขึ้

ไม่แพ้ผู้ช่วยการค้าเฉินเป็นแน่

ยเทียนรีบเข้าไป

ิ่นที่เหมือนกันและงดงามเหมาะส

างใช้เวลาอยู่ชั่วครู่จึงเดินออกจากหอไข่มุก เมื่อเข

เสี่ยวเฉียนจึงส่งเครื่อ

ครื่องประดับที่เฉินลี่จูสวมใส่ ยิ่งรู้ว่ามีจำนวนจำกัดเพียงแค่

นพริบตา ทั้งยังมีวางเงินมั

อไข่มุกล

ชื่อว่าจะทำให้คนมีเงินที่ขี้เหนีย

อใจ ก่อนจะสั่งให้คนขับรถม้าพานางไปยังเรื

วิ่งหายเข้าไปในป่าที่มีเส้นทางขรุข

งจัดหาเรือนให้คนผู้นี้อยู่ได้ไกลยิ่ง ข้าเก

็นว่ายามนี้เป็นเฉินลี่จูที

ย นั่งรอข้าที่นี่ ข้าไปพ

ุณหนูของตนพร้อมกับผู้คุ้มกันทั้งส

ราะเป็นคนของหอการค้าเฟยเทียน

บคุณชายป๋อ

ยไปบอกคุณชาย

ปที่แม่น้ำด้านหลัง ไ

หรือ อย

ช้เวลาประมาณหนึ่งก้านธูป

าสะเดินไปพบเขาโดยไ

ามห่าง ๆ กระทั่งรู้สึกว่ามีเหงื่อซึมที่ห

กำลังนั่งแต่งแต้มกระดาษเปล่าจนเกิดเป็

่งขึ้น กระแอมให้เขารู้ตัว

ี้ดีไม่ใช่น้อยเขามาจากมณ

็นของตนเอง กล่าวกันว่าบิดาของเขาคือราชค

หนึ่งฐานะทางบ้านของทั้งบิดามารดานั

าชอบก็คือการคิดลวดลายเครื่องประดับฝึกฝนฝีมือ

นใต้หล้า ด้วยพื้นฐานของทางบ้านที่ไม่ธรรมดาเขาจึงทั้ง

ือ คน หากคนผู้นั้นถูกใจเขาต่อให้

ทั่งเข้าหูของเหวินเฟยเทียน หลายเดือนก่

ปพบเขาก็เพียงถามไถ่ดนตรี[ ถามไถ่ ในคำนี้มีความหมายเปรียบเทียบถ

ินเฟยเทียนชอบเล่นฉินนี่นับเป็นครั้งแรกที่มีคน

หวินเฟยเทียนผู้นี้ช่างฉลาดหลักแหลมเป็

แค่ไม่กี่บทเพลงเท่านั้น ทว่าจากเมื่อเริ่มบรรเลงบทเพลง

ิตย์คล้อยต่ำลงสู่พื้น

เทพเซียนทั้งสองประลองดนตรีกันที่หอหลงหยาอันเป็นห

ค์ที่ดังก้องไปทั่วแผ่นดิน และหลังจากวันนั้นเหวินเฟยเทียนก็เดินทางกลับมาที่เมืองหล

ี้จึงกลายเป็นเรื่องเล่าขานและยังมีหลายคนน

ิทานเรื่องนั้นได้อย่างลงตัว ที่ตกใจก็เพราะแทนที่จะแต่งให้เป็นนิยายร

ันเล็กน้อย ใบหน้าของเขาขาวราวกับทาแป้ง ริมฝีปากสีแดงสด โครงหน้าอ

ข้ากันกับอาภรณ์ชุดขาวปักลวดลายวิหค

ู้สึกว่าวิญญาณของตนเองแทบจะหลุดจากร่างถึงกับต้อง

วครู่ แววตาคู่นั้นจึงกลับมาเป็นปกติก

ขก เชิญแม่น

ึงมีคุณหนูมากมายที่มักมารบกวนที่นี่เป็นประจำ เขาคง

สุ้มเสียงหวานใสดึงให้ค

ะนำตนเองกับคุณชาย และหวังจะดื่มชากับท่านสักจอก แต่ลี่จูเสียมารยาทแล้ว

ะงักเล็กน้อย ก่อนจะหัน

ูเฉินลี่จู ผู้ช่วยการค้