หูและรายงานบางอย่างให้บางคนที่อยู่ปลายทางทราบ ฉันเดาว่าน่าจะเป็นเจ้านายของเขานั่นแหละ ฉันเดินตามค

ป็นโต๊ะกระจกใสที่มีชุดโซฟารับแขกตั้งอยู่ ฉันมองไม่เห็นใครอยู่ในห้องเลยสักคน เห็นแค่เพียงเ

รู่นะครับ เจ้านายผมกำลังทำ

ข้าแรง ๆ เพื่อระงับความตื่นเต้นไม่ว่าผลการเจรจาในวันนี้จะออกมาแบบไหน ฉันก็คงต้องยอมรับกับมัน

แก

งนั้นโดยอัตโนมัติ พลันสายตาก็ปะทะเข้ากับชายรูปร่างสูงที่ก้าวออกมาจากห้องนั้น แล

ีปากสีชมพูเข้มจนน่าอิจฉา สันจมูกโด่งคมจนฉันเผลอใจสั่น ผมสีบรอนซ์ถูกเซ็ทจนเนี้ยบ เขาเดินมาหยุดตรงหน้าของฉันแล้ว

้ขนาดนี้ เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่เพิ่งเคยได้เห็น

เปิด แล้วรินไวน์ขาวใส่แก้วใสส่งให้ฉันแก้วหนึ่ง และสำหรับเขาอีกแก้วหนึ่ง ฉันรับแก้วไวน์ตามมารย

มกับหยิบแม็คบุ๊คที่ถูกเปิดไว้แล้ว วางไว้ตรงหน้าของผู้เป็นนาย เขาปรายสายตามองหน้าจอนั้นแ

้วโลกเหนือเสียจริง ไหนจะสายตาที่จ้องฉันขเม็งนั่น ทำให้ฉันรู้สึกประหม่าม

่มเจ้าสำราญและอารมณ์ดีไง นี่มันไม่ใช่เล

าจะดูเย็นชาถึงขนาดนี้ เล่นเอาซะฉันไปไม่เป็นกันเลย ฉันสูดลมหายใจเข้

ะ ฉันไม่รู้มาก่อนว่าแม่เอาบ้านไปจำนอง แล้วฉันก็ติดต่อท่านไม่ได

ั้งดอกมาสองปี ยังจ

ว คำพูดของเขาถือเป็นการว่าฉันตรง ๆ โดยไม่อ้อมค้อมเลยสักนิด ฉันกำมือแน่นจ

เหลือทางเราถึงจะยอมให้ผ่อนจ่ายได้" คุณอัลเฟรดตอบแทนเจ้านาย เพราะเขาคนนั้นนั่งวางมาดขร

้าจริงมันก็ยากที่จะทำใจ บ้านที่ฉันอยู่มาตั้งแต่เล็กแต่น้อย ความทรงจำของพ่อกับฉันล้วนอยู่ที่นั่น ไม่ว่าจะเป็นห้องครัวที่พ่อสอนฉันทำอาหารตั้งแ

ไปมองหน้าผู้ชายคนนั้นทันที ไม่อยากเชื่อว่าภายใต้หน้าต

็ไม่มีสิทธิ์จะมาพูดจาถากถาง

็ไม่กลัวเหมือนกัน จ้องมาก็จ้องกลับ เราสองคนมองหน้ากันอยู่นาน โดยที่ฉันเองก็ไม่หลบตาเขาเลยแม้แต่วินาที แต่

ิลเซอร์ตาสีฟ้า ส่วนคุ

ซอร์แน่นอน เห้อ... ฉันถอนหายใจให้กับความซวยของตัวเองที่อุต

้ตอกย้ำความซวยในวันนี้ให้มันรู้ดำรู้แดงกันไปเลย เขาไม่ตอบฉันในทันที แต่กลั

้วยนะเพราะฉันไม่ใช่ไอ้วิลเซนต์ แล้วผู้หญิงอย่างเธอน่ะ อย่าว

ดๆ อย่างฉุดไม่อยู่ แล้วความเกรงใจและความเกรงกลัวที่

ด่าเขาเต็มทน ติดที่ปากมันค้

นรู้หนาว พอกันทีกับความเฮงซวยของวันนี้ อะไรจะพังก็ให้ม

ยตาและความคิดส่วนตัวโดยที่ไม่เคยรับฟังความรู้สึกของคนอื่น สำห

งฉันกับพ่อที่ท่านเสียไปแล้ว ฉันเลยไม่อยากจะเสียมันไป แล้วที่เลือกมาคุยกับคุณวิลเซนต์เพราะเขาน่าจะเป็นคนที่เห็นอกเห็นใจคนอื่นมากกว่าค

นออกไปจากห้องทันที โดยมี

" คุณอัลเฟรดเดินอ้อมมาข้างหน

บเองได้" ฉันตอบเขาไปใน

" คุณอัลเฟรดก็ขยัน

ไรให้เขา ทำไมเขาต้องมาดูถูกกันแบบนี้ด้วย คุณรู้ไหม ตั้งแต่ฉันเกิดมายังไม่เคยมีใครทำให้ฉันรู้สึกแย่ขนาดนี้เล

ล้วไล่ฉันออกจากบ้าน ด่าว่าฉันเป็นลูกเนรคุณที่คิดแย่งผัวของแม่ ฉันต้องออกมาจากบ้าน ทำงานไปเรียนไปจนจบ พอมาตามหาแม่ที่บ้านก็มาเจอเรื่องบ้านจะถูกยึด มาขอเจรจาประนอมหนี้ก็ถูกเขาด่าหาว่าจ

แล้วน้องเก้าก