ับมาจอดที่หน้าร้านดอกไม้ของเพลินฝัน น่านฟ้

ทำไม!! รู้หรือเปล่าว่าผมต้องเสียอะไรไปบ้าง” ประโยคท้ายๆ น

ไม่ได้ที่จะต้องให้ลูกกับคุณ” เธอยกมือไหว้ชายหนุ่มประหงกๆ แต่ค

ตั้งแต่แรกทำไม นี่น

คืนคุณ คืนลูกให้เพลินเถอะนะคะ คุณก็มีแฟนแล้

งเขม็งคนที่กำลังยกมือไหว้เขาไม่วาง คิ้

่อยลูกผมไป แล้วถ้าคุณคิดจะพาลูกหนีไปจากผม ผมก็จะตามจนสุดหล้าฟ้าเขียว แล้วถ้าผมเจอลูกอีกครั้ง เป็นคุณนั่นแหละที่จะไม่ได

้าอยู่ดี ตอนนี้จึงทำได้แค่วิ่งตามรถของเขาเท่านั้น แต่รถคันหรูก็ขับห่างออกไปอย่างรวดเร็วจน

ันสีขาวได้เรียกสติของเพลินฝั

ถามเพื่อนรักหน้าตาตื่น เพราะไม่เข้าใจว่าเพลิ

ันเอาแต่ร้องให้ไม่ยอมพูดอะไร จนข้าวหอมที่นั่งข

ะอื้นเข้ามาในร้านดอกไม้ได้ก็เริ่มสืบเสาะ

ันไปแล้ว...ฮือๆ

มด้วยความแปลกใจ เพราะไม่รู้

ตอนนั้นที่ฉันไป

้งสองได้ฟัง ก่อนหน้านี้เธอบอกเพื่อนว่าท้องกับแฟนเก่าแต่เลิก

ับการว่าจ้างจากอินทัชด้วยเงินห้าล้าน ให้ไปอยู่กั

รอบครัวของน่านฟ้าว่าเป็นภรรยาของเขา หลังจากเธอคลอดลูกของน่านฟ้าแล้ว สิทธิ์ในการเล

นมาและไม่อยากที่จะกลายเป็นคนที่จะต้องทิ้งลูก อีกอย่างระยะเวลาที่เธออยู่กับน่านฟ้าเธอก็เกิด

ะเทศไทย ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้เจอกับเขาที่นี่อีกเ

เมื่อได้ฟังคำสารภาพเรื่องราว

นะเนี่ยเพลิน” เป็นข้าวหอ

ได้ลูกคืนได้ไหม ฉันต้องตายแน่ๆ ถ้าต้

มีรูปไหม อยากจะประเมิณดูว่าเราจ

นฝันรีบเปิดแอพพลิเคชั่นดูกล้องวงจ

่ไง

ลายไม่ลงคอ ด้วยความที่เธอเป็นนักข่าวสายธุรกิจจึงรู้ดีเลย

าวสวยเจ้าของร้านอาหารไทยเริ่ม

งธุรกิจนำเข้าเครื่องจักรอุตสาหกรรมรายใหญ่ของประเทศ ญาติเค้าก็มีแต่ธุรกิจใหญ่ๆ โตๆ กันทั้งนั้นบางคนก็เป็นนักการเมืองด

าอาบแก้มอีกรอบ เธอไม่รู้เลยว่าผู้ชายที่เธอเคยอยู่ด้วยร

ทอฝ้ายเริ่มสงสัยว่าก่อนหน้าที่น่านฟ้าจะพาพลอย

นฟ้า เธอพอจะเริ่มใจชื้นขึ้นเพราะชายหนุ

ันพาลูกหนี เค้าก็จะตามจนกว่าจะเจอ แล้วถึ

ทอฝ้ายพยักหน้าน้อยๆ ครุ่นคิดว่าเริ่มพอจะเห็น