น่อย งานครัวเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง เห็นมีแต่คนชม ฉัน

คุณจะใช้อะไรก็นึกถึงหน้

หลันไหว คุณพ่ออย่าห่

สาวคุณไม่อะไร ค

ากได้อะไรเพิ่มเหรอคะ” เพรียวโผ

ะคุณ ไม่ใช่ลูกสาวคุณหรอก”

ป้าคงถูกนินทาจนหูชาไปแล้ว” เพรียวแย้งหน้าตาย แม

ยงแว๊ด หลานสาวคนนี้เข้าข้างบุห

ช้บ่อยๆ เหรอคะ” บุหลันเป็นเด็กว่าง่าย แถมมีฝีมือเรื่องงานครัว ผู้ใหญ่หลา

่ ตรงนี้อบอ้าวจะตาย” คะนึงนิงรั้ง

้ายแบบนี้ ควรสั่งสอนกลับไป

ั่น ป้าสะใภ้

วแล้ว ไปหาที่นั่งกินข้าวกันเถอะ แกน่ะได้กินบ้างหรือยัง” เพรียวร

ร็งแล้วก็รีบ

แต่... แกไปเจอหมอนั่นตอนไหน ทำไมฉันไม

่ะ” บุหลัน

้ง มองบุหลันด้วยแววตาผสมความเห็นใจ มีหลายเรื

อนไหน?” และเรื่องนี้เป็นอี

คะนึงนิจไม่เคยเห็นเธอเป็นคนในครอบครัว เธอเป็นภาระที่นางต้

้องจำใจยอม ข้อแม้เดียวที่นางยื่นให้ คือไม่มีทางป่าวประกาศรับรองสถานะของบุหลันให้คนภายนอกรับรู้ ซึ่งโอภาสเองก็ยอม เ

ิจปิดบังไว้ และแสร้งทำดีกับลูกเลี้ยงที่เป็นหนามทิ่มแทงใจเธอ หรือไม่อีกในหนึ่ง โอภาสรู้ แต

นทั้งเพื่อนทั้งญาติ เพรียวเลยพูดมากไม่ได้ “แกเรียนจบแ

ด้วยกับความ

ดทนมาได้ถึงขนาดนี้ อดท

ๆ กันไว้ ตกลงได

นใจไม่น้อยนะ เขาแค่ยังไม่ไว้เรามั้ง นอกจากผลงานที

ิษัทกันเถอะ บางท

่ฉันไม่รู้จะเร

รึกษาพ่อก่อน พ

ีที่ปรึกษาแบบเพรี

นสมาชิกคนหนี่งของครอบครัวพินิจดำรง เธอต่างจากคนอาศัยแค่นิดเดียว