.เรื่อง

งแสงสีนวลลอยอยู่เหนือยอดไม้ เธอคิดอะไรเพลินๆ จนไม่ได้ยิน

งค์ เธอเหลือบมองด้วยหางตา ก่อนจะกระโจนไปหลบ

าดหญิงตรงหน้าไม่ได้ประทินโฉมอะไรเลย ความงามของหล่อนก็ยังกระแทกตาเขา จนไม่อาจละสายตาได้ ผมดำขลับที่ถูกมัดเ

่กับความสมบูรณ์แบ

สวยจากเนื้อแท้ ภามเ

อกตาลง ปิดบั

ันเหรอ” ภา

งหนีไปดื้อๆ กับการต

รือว่าเป็นกฎของคน

วามคลั่งไคล้เขาเหมือนสมัยก่อน ก็ไม่ได้ท่วมท้นเหมือนเก่า เธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แ

ตุกต่อมโมโหของบุหลันได้เป็นอย่

ลยไม่รู้ว่าจะตอบแบบไหน ถึงทำให้คุณพอ

าใจก็ได้” เขาหมดความสนใจหญิงตรงหน้า คำตอบของหล่อนทำให้

บุหลันแค่นตอบ เธอรู้ดีว่

อดภัยกับตัวเองมากกว่า เขาอยา

เดินชะงักค้าง “เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า?” เป็นคำถามที่ทำเอาบุหลันสะดุ

ก กลัวว่าเสียงเธอจะสั่น แ

อง แล้วก็ตัดบทเอง เขาเดินจ้ำอ้าว พยายามสลัดแววตาจ

หลังภาพใครบางคนวิ่งม

!!” คะนึงนิจตะเบ็งเสียงแหลม ตอนที่บุหลันเดินผ่า

ันเหรอคะ” บุหลันพยายามไม

ูด หล่อนหายหัวไปไหนมาย

้อๆ เลยออกไปสู

ย งานเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้อย่

แถวนี้ อ้าวยัยหลันนั่นเอง ทำไมมาอยู่ท

หละค่ะ มาทำอะไรแถวนี้คะ คุณน่ะควรออกไปรับแขก ฉัน

้มันน้อยๆ หน่อยสิคุณ ใช่ว่าเราไม่มีเงินเสียหน่อย” เขาปรามคะนึงนิจเสียงเรียบ หลายครั้งที่โอภาสเห็นว่าบุหลันถูกกดขี่ แต่เขาก็แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่