กกับเภสัชกรว่าต้องการซื้อยาคุมกำเนิด แต่ไม่ว่ายากแค่ไหน กลิ่นจันทร์ก็จำต้องบอกความต้

บอกเสร็จก็เสมองไปทางอ

ห้ออะไร

ออะไรก

มมาทีหลัง” เภสัชกรเหมือนจะรู้ว่ากลิ่นจันทร์กำลังรู้สึกอย่

จันทร์ข่มความอายถามออกไป พลางภาวนาว่าข

ี่ระบุบนแผงเลย เช่นวันนี้วันอังคารก็ให้น้องแกะเม็ดของวันอังคาร กินวั

ลข้างเคียงห

ก็ให้กินก่อนนอนทุกวัน อ้อ…บางคนกินแล้วอาจดูมีน้ำมีนวลขึ้นนะ หุ่นบางๆ

นูค่อยมาซื้อ

แล้วแต

นทอน และตอนนั้นเองกลิ่นจันทร์ก็เห็นอิงดาวเดินเข้ามาในร้าน ทำเอาเธอต้องแอบ

าแล้วเหรอ มาซื

โกหกเพื่อน พร้อมกันนั้นก็นึกเกลียดตัวเอง ที่เหมือนจะกลาย

แกช่วยลารุ่นพี่ให้หน่อยนะ วันนี้เราจะไม่เข

า” กลิ่นจันทร์ถามอย่างเป็นห่วง และลืมเร

นพักก็คงหายแหละ บ่ายนี้เราคงไม่

ชอร์เผื่อนะ เรียนเสร

ง แล้วก็ยืนรอเหมือนกับอึดอัดใจที่จะซื้อยาต่อหน้าคนเป็นเพื่

ระเป๋าเป้ไปด้วย เธอลงมาข้างล่างแล้วโบกมอเตอร์ไซค์วินให้ไปส่งที่ตึกคณะ จากนั้นก็เข้าเรียนพร้อมกับเพื่อนๆ ตามปกติ หลายคนถามหาอิงดา

นที่เคยเป็นอดีตเพื่อนรักของพี่กวิน(พี่ป้อง) คนที่ครั้งหนึ่งเคยทักทายเธออย่างเป็นกันเอง แต่ตอนนี้เธอกลายไปเป็นคนใต้อาณัติของเขาเสียแล้ว เขาไม่ได้เป็นพี่ชายใจดีเหมือนเคย แต่เป็นคนท

กิจกรรมที่แทบจะไม่มีเวลาว่างให้คิดถึงใครเลย ร่างบางในชุดเสื้อเชียร์สีขาวยัดชายเข้าไปใน

สามซึ่งเป็นรองประธานเชียร์เอ่ยปากถาม เมื่อเห

หาพี่พ

ันนี้ไอ้พีมันลาน่ะ เห็นว่ามีธุร

เพื่อนหนูเข้ากิจกรรมเชียร์ไม่ได้เพราะว่าป

ร เดี๋ยวพี่รับ

บคุ

ย่างน้อยรุ่นพี่ที่นี่ก็มีเหตุผล ถึงแม้กิจกรรมเชียร์จะค่อนข้างตึงเครียด