สิบนาทีแต่ก็ไม่ใช่คนแรกเพราะก่อนหน้าเขาก็มีคนจากบริษัท

สองบริษัทเดินเข้ามา พอทุกคนมาครบได้ไม่นานเจ้าสัวเรวัฒน์ก็เข้ามาพร้อม

มดุอย่างละเอียดแล้ว บอกตามตรงเ

ากบริษัทใหญ่ติดอันดับหนึ่งในห้าของประเทศพูดกับเจ้าสัวด้วยท่าท

ม่ถูกเลือกจะไม่เสียใจนะครับ เพราะยังมีอีกหลายโครงการที่ผมกำลังจะเริ่ม”

ะได้ทำงานกับเจ้าสัวนะครับ

ตัวเขาเองไม่ได้รู้สึกเจ้าสัวเป็นการส่วนตัว

รื่องโชคลางมากจนเรียกได้ว่าเข้าขั้นงมงายเลยก็ได้ ผมก็เลยอยากจะถามพว

นที่เคยได้ยินกิตติศัพท์ของเจ้าสัวมาก่อนจากพากันเ

งแบบนี้เหรอ” เจ้าสัวหันมา

่องนี้เท่าไหร่ครับ

ันล่ะพ่อหนุ่ม” เจ้าสัวถามพลางยิ้มอย่างผู้ใหญ่ใจดี เขาไม่โกร

คนขับรถก็เลยเรียกให้คนรู้จักมาช่วยเย็บให้ครับ แล้วพอเธอรู้ว่าผมจะมาคุยงานสำคัญเธอก็เลยให้เ

ีเหมือนเคยเห็นท

้ผมมาอีกทีถ้าผมให้เจ้าสัวไปก็เกรงว่าจะไม่ดีเท่าไหร่

จะตอบว่าได้เ

นั้นก็เหมือนไม่ซื่อสัตย

รงเลยทีเดียวนะ

วไปปรึกษากับซินแสก่อ

ากรู้ว่าใคร

ที่อยู่ในห้องขาน

านนี้พวกคุณจะเริ่มงานได้ตอนไหน

คงเริ่มได

้ทุกอย่างเสร็จเร็วๆ เห

ทันทีเหมื

เห็นว่าบริษัทของพวกเขามีความพร้อมในการทำงาน

รับเจ้าสัว” ภูเม

ะนะ บริษัทเพิ่งเปิดมาไม่ถึงสิบปีอะไรๆ ก็คงยังไม่เข้าที่”

ึงเริ่มงานได้ช้า” เจ้าสัวเรวัฒน์อ

้องระวังหลายอย่างทั้งการขนส่ง การเก็บวัสดุที่จะเอามาก่อสร้างไหนจะเรื่องดินที่ยุบตัวอีก แล้วตึกสูงขนาดนั้นก็ย่อมต้องการ

ด้คำนึงถึงเรื่องนี้ต่างจากภูเมฆาที่ทั้งเรียนและทำงานในโครงการใหญ่

่อนผมก็เคยทำงานในไซต์งานมาก่อน พวกคุณไม่ผิดหรอก ก็แค่ใจร้

อครับ” คุณสาโรจน์ถามเพราะไม่อยากจะเ

เปิดใหม่แบบนั้นจะสู้บริษัทที่เป

จากคำตอบเมื่อครู่มันก็ยืนยันแล้ว

ว” ภูเมฆายกมือของ

ไม่ทำให้ผม

ย่างเต็ม

สักพักพอทุกคนกลับเขาก

่านอกจากคำตอบข้อสุดท้าย

ต่คุณตอบเรื่องเหรียญแล้วและยิ่งได้ฟั

าว่าเจ้าสัวจะ

ินแสดูเรื่องนี้มาก่อนแล้ว คุณเป็นคนรุ่

ื่อเท่าไหร่ อย่างเมื่อเช้าตอนที่เด็กสาวคนนั้นเอา

มไปขอบค

บเจ้

เหลือเธอ อย่าทิ้งให้เธ