ับเรียกให้คนที่ยืนอยู่

หญิงสาวขึ้นมาบนรถก็ถามพร้อมทั้งรีบหย

านายน้า” พอได้ยินแบบนั้นเธอก็รี

อง เธอจะช่วยเย็บ

นคะเสื้อที่จะ

าไม่คิดว่าคนที่จะมาเย็บกระดุมใ

งไม่ค่อยแน่ใจเพราะไม่คิดว

ดเสื้อมาเลยเดี

งนั้นมันแคบ” ภูเมฆาจับแ

ผมหาจังหวะจ

ข้ามไปได้ใช่ไหมคะ” หญิงสาวถาม

ด้

วมกระโปรงค่อนข้างสั้นการก้าวข้ามมาจึงค่อนข้างลำบากอีกทั้งรถก็ยั

้เธอก็รีบขอโทษและนั่งล

อครู่มันใกล้ชิดมากจนเขาได้กลิ่นก

ตรงไหนท

เพดานเพื่อให้เธอเห็นได้ชัดขึ้น ระหว่างที่

ไม่ได้แต่งเติมอะไรเลย ดวงตากลมโต ขนตาเป็นแพสวยคิ้วเรีย

สียงของเธอทำให้เ

บใจ

องว่าเย็บอีก

แค่ข้าง

งสองข้างเถอะค่ะ

กระดุมอีกข้างเพราะอยาก

างพอเสร็จเรียบร้อยเธอก็เก็บทุกอย่า

คัญมากนะคะ ถึงต้องใ

่าไหร่” ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์เปิดแ

ิดหรอ

ล่ะ เธอเส

นนี้มีคนขับรถมาส่ง เพราะเดี๋

ากนะที่

น้าชาติคะ อย่าลืมจอดหน

ด้

ยู่พักใหญ่ก่อนจะหยิบเหรียญสีทองเล็กๆ ขึ้นมา เธอ

ตอง ทำไมมองหน

บตองก็เลยคิดว่าจะให้เหรีย

ม่อยากเธอเสียน้ำใจถึงแม้ว่าเขาจะ

บใจ

นำโชคจริงๆ นะคะ” เธอยืนยันอีกคร

องไม่ต้อ

่เล็กว่าหาเขาดู เธอพูดพลางส่งยิ้มให้เขาอย่างจริงใจ

วกล่าวขอบคุณก่อนจะรีบลงไปจา

หรอครับ” ภูเมฆาทางหลั

็กคนนี้เป็นเด็กดีแล้วก็ขยันครับ ตอนเช้าเธอจะไปรับจ้างข

ต่ทำงานเยอะ

ับ เธอต้องส่

่อแม่เ

ี้ยงก็ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ เธอทำงานรับจ้างทั่วไปรายได้ก็ค

ก่อนเขาก็เลยลำบากมาก่อนและกว่าจะมีว

ดาไม่มีใครต้องการเขา เขาเลยไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า เขาอยู่ที่นั่นจนเรียนจบชั้น ม.3 จากนั้นเขาก็ออกมาอาศัยอยู่ที่วัดแล้วหลวงตาก็ใ

งประเทศ ระหว่างเรียนก็ทำงานให้บริษัทสาขาที่นั่นไปด้วยจนเรียนจบก็ทำงานที