ิ่งระมิงค์ ป

ฟฟ้าในจังหวัดข้างเคียง พร้อมกับรถกระบะของเจ็กชา มาช่วยขนข้าวของของต้น อันประกอบด้วย เสื้อผ้าเล็

รอ เดี๋ยวก็พาแต่สาวๆ

ช่วยป๊ายกรถมอเตอร์ไ

หรอกเจ็ก แค

มทะเล้นอย

โตแล้ว ป๊

ะที่ต้นยืนหน้า

็กชาคนขับ แม่ และป๊านั่งด้านหน้า ส่วนต้น ข้าวตอก และข้าวตูนั่งกระ

ปีเค้าต

อดแขนต้น

ต้องดูก่อน ว่าจะค

่ชั้นมัธยมศึกษาปี

คล้องแขนน้

ตอกกะตูช่วยงานแ

คนตื่นตาตื่นใจกับมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นตึกอาคารเรียน ถนนที่บางส่วนสูงชัน ก่อนที่จะลาดลงในบางที่

ังมาส่งลูกหลานเช่นกัน เมื่อรายงานตัวกับพ่อบ้านหอแล้ว ทั้งหมดช่วยกันขนของคนละไม้ละม

รอบครัวต้นไปกินอาหารกลางวันที่ร้านเรือแก้ว ซึ่งอยู่ด้านหน้ามหาวิทยาลัย ทุกคนพ

โทรหาเค้

ว้แน่น ส่วนแม่ยืน

ถกัน จะได้ถึ

กระบะหลัง ก่อนตัวเองจะไปนั่งรอในที

ไม่มีป๊ากับแม่อยู่ใกล้

่อนที่ป๊ากับแม่จะขึ้นรถไป ต้นโบกมือให้ และยืนดูจนรถของเจ็กชาลับตาไป ในใจโหวงๆเหมือนกับลืมอะไรในตัว ไว้บนรถ

หอพัก แล้วเดินเก้ๆกังๆเข้าไปในบริเวณล้อบบี้ ด้านซ้ายเป็นเคาว์เตอร์ ที่มีกระจกกั้น มีแต่ช่องว่างเป็นรูปครึ่งวงกลมใน

าไผเ

าสิบปี สวมแว่น

นครับ แต่ไม่ทรา

นน้องจ

ต์ วรางค

า เด็กในหอและต่างหอรวมถึงตัวเขา เรีย

ียนโน้ตไว้ แล้วป้าจะบอก

ขียนยัง

อนเขาจะอยู่ห้อง 344 เสร็

ียบอยู่ พอสมควร ข้างๆมีกระดาษเปล่าที่ด้านหนึ่งใช้แล้ว แต่อีกด

6 โมงเย็น” นั่นเป็นข้

น 6 โมงเย็น ก็พบว่าหญิงม

ับไปเมื่อไ

ยกพ่อของหญิงว่

้างรถเค้าไว้แค่วันเดี

ินนี่แหละ เพื่อนที่หอว่ามี

ๆแล้ว ในมหาวิทยาลัยมิ่งระมิงค์นี้ หาของกินง่ายมาก ชั้นล่างของหอพักนักศึกษาก็มักจะมีร้านขายอาหารอยู่ ร

นละจานแล้ว

วก็สั่งผัดก

ะคะ ไข่ดา

เครื่องปรุงเลยด้วยซำ้ไป ทั้งสองนั่งรับป

ิงมากินข้าว

่มี คุณพงษ์ก็มีแต่รถจักรยาน ถ้าจะไปไหนไกลๆก็อาศัยรถขนส

้าห้องเชียร์นะ และอ

มที่เด็กนักศึกษาป

้ตไว้ที่ใต้ถุนหอแล้วกัน ถ้

ไงหญิงกินข้าวใต้ถุนหอก็ได

่อนที่จะไปส่งเองที่หอเพราะหอพักนักศึก

น์ที่สวยงาม โดยมีพระธาตุอันเป็นที่เคารพสักการะอยู่บนภูเขา เป็นฉากหลัง และสามารถเดินเล่นบริเวณรอบๆได้

ู้ว่าเราสอบติดแล้ว เราห

คงจะปลื้มมา

กคนที่ไปซื้อของร้านต้น ได้

หญิงก็คงดีใจมา

เก่งเหมือนต้น ไปแข่งโน่นนี่เยอะแยะ เราแค่ชอบอ่าน

งที่เป็นเสียงในฟิล์มไ

หญิง กับหนังฝรั่งที่ฉายในทีวีเป็นพากย์ไทย

ต้องส่งวีดีโอม

ยงในฟิล์มมาให้หญิง บางทีต้นกับจ้อนก็ไปดูด้วยเหมือนกั

งไปดูกลาง

กไปไหน เ

กล้ค่ำ ต้นเห็นรอยยิ้มกว้างของหญิง และประกายตาร

ใจนะ

ยบไป จนหญิ

ยนที่นี่ แต่ที่ดีใจมากกว่านั

คงจะแดงก่ำอยู่ตอนนี้ เขานึกโกรธตัวเองที

ิง เดี๋ยวหอจ