ด้นอกเสียจากผู้หญิงที่เอาแต่ยืนจ้องกระจกบริเวณผนังลิฟต์อยู่ และที่สำคัญไปกว่านั้นผู้หญิงคนนี้คือคนที่เขาลงไปกางร่มให้ตอนที่เธออยู่กับแมวที่ริม ฟุตปาธเมื่อเช้าไม่ผิดแน่ เสื้อผ้า หน้าผมและแว่นตาแ

นั้นเอง หญิงสาวหันหน้ามาเผชิญกับเขาพร้อมเท้าสะเอวหาเรื่องเต็มที่ ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับดวงตาสีนิลที่จับจ้องกลับมา นั่นทำ

าะเมื่อครู่เธอมองเขานิดๆ ผ่านผนังลิฟต์ที่เป็นกระจกจริงๆ ก็แค่ชมในใจกับความหล่อเอ๊ยสูงก็เท่าน

าขืนเธอไม่ทำแบบนี้ก็ต้องเสียเปรียบยอมรับว่าสิ่งที่ผู้ชายคนนี้พูดคือเรื่องจริงน่ะสิ เรื่องอะไรจะยอมทำแบ

หยุดลงเมื่อไฟในลิฟต์เกิดกระพริบติดๆ กันหลา

วัญเสีย ใบหน้าสวยเริ่มซีด หญิงสาวหันซ้ายหันขวาเริ่มทำอะไรไม่ถูก ใจนั้นหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเป็นที่เรียบร้อย ม

์ค้า

ะทำยังไงล่ะทีนี้ แม้จะบอกให้ตั้งสติหากเกิดเรื่องฉุกเฉินแต่แพรรุ้งก็สติหลุด ลนลานทำอะไรไม่ถูกไปแล้ว พูดแต่คำว่าจะทำยังไงดี จะทำยังไงดี เธอจ

ส่วนบุสสธิติ์นั้นยืนเท้าสะเอวมองคนขี้กลัวผ่านความสลัวในลิฟต์นิ่ง ท่าทางเอาเรื่องไม่ยอมคนที่เห็นเมื่อครู่ด

ิติ์อดที่จะขำไม่ได้ ชายหนุ่มละสายตาจากคนขี้กลัวแล้วคว้าโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกง ระดับสูงไม่กี่สิบชั้นแต่กลับก็ไร้ซึ่งสัญญาณโทรศัพท์ให้ติดต่อได้ เขา

ไขได้” คำถามของบุสสธิติ์ทำให้

แพรรุ้งตาโต เธอต้องติดในลิฟต์ถึงสิบห้านาทีเชียวเหรอ แล้วถ้

ร็วกว่านั้นหน่อยสิค

ขาติดอยู่เพราะคงเป็นรุ่นเก่าถึงไม่มีระบบสำรองไฟยามไฟดับเพราะอุบัติเหตุลิฟต์ค้างเช่นนี้ ชายหนุ่มดูใจเย็นยามที่ตกอยู่ในวิกฤต เขาเข้าใจว่านี่คือเหตุสุดวิสัยที่ไม่มีใครอายากให้เกิด