ดจริงนะ

ิกใหม่ของบ้านฉันทั้งนี

ชิกเพิ่ม” แพรรุ้งแอบหวาดๆ แทนเจ้าแมวน

ันน่ารักจะตายไป

ะว่าไปบรรดาแมวๆ ของจิตติมานั้นน่ารักจริงอะไรจริง แต่ละตัวขี้อ้อนเป็นที่สุดไม่

แล้ว เดี๋ยวเ

๋ยวฉันไป

บใจ

พอแพรรุ้งทำท่าจะก้าวเท้าลงจากรถเท่านั้นแหละ ฝนที่ตกหนักมาตั้งแต่เช้า อยู่ๆ ก็หยุดแบบไม่มีปี่มีขล

” คนไม่ชอบฤดูฝนบ่นกระปอดกระแปด ส่วน

กแล้วนะแก” พูดไปก็ส่

ไปทำงาน

ดเ

่ แพรรุ้งก็จามติดกันหลายต่อ

มาชะเง้อมองท้องฟ้าที่ไม่มีเค้าว่าฝนจะตก เพรา

อะ เดี๋ยวฝนตก รถจะติดหน

ยงยียวนของจิ

ีบๆ เข้าไ

งๆ เมื่ออยู่ๆ ท้องฟ้าที่พึ่งจะสดใสก็แปรเปลี่ยนเป็นมีเมฆมาก ฝนเม็ดโตค่อยๆ โปรยปรายและต่อเนื่องไม่ขาดสายอีกครั้ง ทั้งๆ

เพราะฝนและแห้งไปแล้วรอบหนึ่งต่างหาก นั่นกลับทำให้เธอถูกแซวแบบจี๊ดหัวใจจากรุ่นพี่ในวงการผู้

กาะตามเนื้อตามตัวออกไปอย่างไม่สบอารมณ์นัก อากาศดีอยู่ๆ ฝนก็ดันตก แถมร่มก็ลืมไม่ได้พกติดตัวมาด้วย เสื

คะพี่อร” แพรรุ้งเอ่ยตอบกลับไป ก่อนจะเก็บร่มคั

ดๆ ตามแบบฉบับผู้ประกาศข่าวสายบันเทิงตรงไปยังลิฟต์ แพรรุ้งส่ายหน้าให้รุ่นพี่ในวงการผู้ประกาศข่าวของ

าะห์หน้าตา เธอก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไรนี่นา หน้าที่การงานก็มีทำเป็นหลักเป็นแหล่ง แถมยังได้แต่งตัวแบบแปลกๆ ที่ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้แต่งออกสื่อด้วย เพราะคอนเซ็ปต์จากเบื้องบนมีบัญชาให้เธอแต่งตัวแบบมีเอกลักษณ์ ไม่

ข้ามา เธอเงยหน้าขึ้นไปมองชั้นซึ่งคิดว่าหยุดรับผู้โดยสารแต่หมายเลขที่ปรากฏคือ ‘หนึ่ง’ ห

ธอก็เงยหน้ามองตัวเองผ่านผนังลิฟต์อีกครั้ง ยกมือขึ้นลูบๆ คลำๆ ใบหน้าที่เรียบเนียนไร้สิวหรือจุดด่างดำใดๆ จะมีเพียงก็แค่รอยแดงตรงหางตาซ้ายที่ยุงกัดฝากรักไว้เมื่อคืน ถึงแม้ตอนนี้