4 พ่อน้

พ่อน้องมีน

ำใจกล้าชวนดูไม่คิดว่าเขาจะตอบตกลงหน้าตาเฉย แถมบอกด้วยว่ากำลังหิวพอดี ติดประชุ

ยตื่นเต้นและเขินจน

อนเทพบุตรมาเยือนโล

หล่อสมคำ

บแทน” ตุลาที่ตอนแรกว่าจะมารับลูกสาวแล้วกลับบ้านทันที แต่พอมาเห็นข้าวผัดในจานที่วางบนโต๊ะ ความหิวที่

ๆ เจ้าของบ้านก็ชว

มีนก็น่ารักไม่ดื้อไม่ซนเลย” เธอไม่ได้แกล้งใจดีร

บคุณสำหรับกับข้าวและแต

แล้ว เจอกันรอบหน้าจะสมนาคุณอย่างงาม แต่นึกถึงป้าสายก็อดถามอย่างสงสัยไม่ได้

“จริงเหรอคะ

รับ” แม้จะยังไม่ได้ไปเยี่ยมทั้งสองที่โรงพยาบาลแต่ก็ให้เลขาไ

“ฉันขอไปเยี่

“ไ

แวะไป” เธอยิ้มเขินๆ ให้อีกฝ่ายแล้วลุกขึ้นพร้อมกับถาม

“ไม่ล่ะครั

้วจะไม่ถามลูกก็ไม่ได้ ดูซิรู้งานเชียว นั่ง

น่าเ

ฝีมือคุณครูอร่อยมากๆ เลยค่ะ ใช่ไหมคะพ่อ” เด็กน

อยแล้วลุกขึ้นจะแย่งจานที่ณิชานันท์กำล

แค่นี้เอง คุณพาน้องมีนกลับ

“งั้นก็ขอบคุณอ

ตรงหน้าแต่บอกเลยว่าไม่กล้ามองตรงๆ เลยได้แต่แก้เข

เล่นกับคุณครูอีกได้ไหมคะ” เด

บ้างได้ไหมคะพ่อ” เด็กน้อยหันไปถามพร้อ

ปยิ้มให้คุณครูสาวเล็กน้อยเท่านั้น ก่อน

ณครูอย่าลืมมาเล่น

้างั้นพวกเราขอตั

“ส

เด็กน้อย มองตามสองพ่อลูกไปแล้ว ก็ถอนหายใจออกมา

โอ๊ย ฉ

ด้เจอก็

้เจอแล้

จนลื