้

อนพร้อมหาวหวอดติดต่อกันหลายครั้งอย่างคนนอนไม่เต็มอิ่

ู่พอดิบพอดี เธอเดินมุ่งเข้าไปแล้วยกแก้วใบนั้นขึ้นมาดื่มน

เดิม ยกขึ้นดื่มราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น อีกทั้งยังไม่สนใจจะมองใบหน้าของเธอด้วยซ้ำ วันวิวาห์ค่อยๆ ไล่สายตามองไปยังกา

คนที่สังเกตเห็นอาการผิดปกติข

ไปวางในอ่างล้างจาน จากนั้นจึงเดิน

ได้รอฟังคำตอบรับแล้วเดินไปทำเครื่องดื่มอย่

ื่มให้มันน

ม่ช่วยวีว่

ไม่หมดแล้วมัน

ยิ้มน้อยๆ ก่อนจะเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ ไม่บ่อยนักที่เธอจะเมาจน

ะ ที่พาวีว

ให้นอนอยู่ตรง

ประโยคเหล่านั้น ในเมื่อที่ผ่า

าไม่ได้ทำอะไรแ

สีหน้าจะยังคงไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ทว่า

ครั้งอย่างไม่เต็มเสียงนัก เธอกังวลว่าตัว

มยื่นน้ำมะนาวอุ่นๆ ส่งให้เธอ ก่อนจะ

ห้เรียบร้อย แล

คิดของตัวเองแล้วจิบน้ำมะนาวไปเรื่อยๆ จากนั้นจึงนำ

นานจนควันออกหูเสียก่อนแล้วเดินเข้าไปยังห้องทำงานของเขาซึ่งอยู่บริเวณชั

ึ่งข้าวของทุกอย่างในความทรงจำยังคงวางไว้ตามเดิม ไม่ว่าจะเป็นหนังสือที่เธอคิดว่าน่าจะเกินหนึ่งพันเล่มอยู

โต๊ะซึ่งเขานั่งก้มหน้าอ่านเอกสารจนคิ้วหนาแทบจะชนกัน บ่งบอกได้ถึงควา

านด้วยท่าทางจริงจังในทันที แรกๆ อาจจะรู้สึกเกร็ง แต่สักพักเธอก็เริ่มผ่อนคลายตั้งใจเต็มที่กับสิ่งที่

าะรู้สึกปวดเมื่อยต้นคอแล้วหันไปมองผู้ช่วยมือใหม่ก็เห็นว่าอีกฝ่า

้อยก็โน้มตัวลงไปใช้นิ้วเกลี่ยเส้นผมที่ปรกลงปิดใบหน้าเธอออกอย่างเบามือ ทว่าสายตากลับหยุดสำรวจใบหน้านั้นโดยไม่รู้ตัว

นั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิมพร้อมกับเริ่มก้มหน้าจดจ่อเอกสารอีกครั้ง แต่สม

มิลยังคงง่วนอยู่กับงานตรงหน้า เธอจึงดีดตัวลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ จนคนที่กำลังมีสมาธิสะดุ้

ินเดือนหลั

น้าน่าสงสารเพื่อขอความเห็นใจ แล

ขาเริ่มเก็บเอกสารบนโต๊ะให้เป็นระเบี

ากรู้แต่เมื่ออีกฝ่ายไม่ตอบแถมยังย้

มต้อ

ธอพูดจบแล้วเดินออกไปจา

เดินเข้าไปในสวนหลังบ้านซึ่งเป็นสถานที่ที่ชายหนุ่มมักจะมาเมื่อมีเวล

บรังส่งเสียงขับขานทำลายความเงียบรอบๆ กายได้เป็นอย่างดี เธอเดินไป

หาวันวิวาห์ซึ่งไม่รู้ว่าเจ้าตัวหายไปไหน กระทั่งสถานที่สุดท้ายเขาก็มา

งดูออกจะงอนหน่อยๆ ดังขึ้น จนเขาต้องหันข

จึงรีบเงยหน้าขึ้นและพบกับคนที่เขากำลังตามหาก

ตกลงมาหรอก” รามิลส่ายหน

มาไว้ตรงนี้” เธอชี้ไปที่รังเ

าได้

ป๋ามีอะไรห

คืนนี้ไม่

ังเครื่องแต่งกายของเขาแล้วเบะปากไ

ป ช่วยพาวีว

าจะเดินออกไปจากบริเวณนั้น ทว่าเสียง

ด้วย

ก่อนแผลหายหรอก” หัวใจของเขาแทบตกไปอ

ปหาเขา ทว่าเธออาจจะออกแรงมากเกินไปจนอีก

อ~

ถึงความเจ็บปวดค่อยๆ ลืมตาขึ้นม

ย่างเอาเรื่อง แต่อีกฝ่

ให้ล

จึงรีบลุกขึ้น แต่เพราะความไม่ระมัดระวังทำให้หัว

ก อ

่นอนคุดคู้อยู่บนพื้นหญ้าซึ่งสีหน้าบ่งบอกได้ถึงความเจ็บปวดชัดเจนด้วย

ยุดอยู่

เป็นอะไรใ

.

ว่าดูใ

ลึ่

ดี้ยวหักขึ้นมาแล้วจะแย่" เธอมองด้วยแววตาใสซ

ขึ้นมา อะไหล่รุ่นนี้ค

องลุกขึ้น ก่อนจะพยายามก้าวขาเดินออกไปจากบริเวณนั้

ะใช้งานไม่ได้