ับโรงแรมที่เข้าไปพักเมื่อคืนมากกว่า และไม่อยากให้เขารู้จักที่อยู่

่ลานจอดหน้าหอพัก แล้วลดกร

ร อย่าบอกนะ…” เขาขมวดคิ้วม

าบอก

ใคร?” เข

่กับ

้องหรืออย

ไม่เห็นหรือไงว่าเมี

้าไม่เอ่ยอะไรอีก ศศิน

แล้วก็…เรื่องที่เข้า

ูลงจากรถ แต่เจ้าของรถกลั

ะไ

องเขาด้วย

คืน…จะรับผิด

นจับกินเป็นเธอเองต่างหากใช่เขาซะที่ไหน มีตรงไหนบ้างของร่างกายเธอที่เขาไม่จูบไม่ไซร้ แถมตอ

องหาความรับผิดชอบอีก” เธอหลบตาบ่นงุบ

ที่เริ่มก่อน ถ้าเราไม่เป็นฝ่ายจูบพี่ก่อน พ

วย’ ศศินาได้แต่แอบบ่นในใจ ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงกับค

ว่าจะรับผิด

ไง” เธอถามงอนๆ

ี่ก่อนค่อ

้า

นนี้เธอไม่ได้เมา ไม่ได้กึ่มแอลกอฮอล์ใดๆ ทั้งสิ้น สติสัม

วกดล็อกจนศศินารีบหันไปมองที่ตัวล

่างนี้จร

ละ ไม่งั้นพี่ก็เ

เปรีย

ิดชอบ พี่คิดค่าปรับสินไหมแค

ทำไมนายคนนี้

มครั้งเดีย

ืม

จะปล่อยให้ห

ืม

อียงแก

าแค่เพียงเบาๆ แล้วรีบถอยออกมา แต่พอเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ชายหนุ่มกลับหันหน้ากลับมาใช้สองมือปร

อ…อ

อมเปิดปากให้เขาได้รุกล้ำดูดดึงกับลิ้นของเธอในโพร

มกับยิ้มน้อยๆ

หนบอกว่าแค่

พี่เลยต้อง

้โก

็ได้นะ” บอกมาหน้าตาย ศศ

ีที่เขาปลดล็อกให้ แล้วก้าวฉับๆ เข้าไปในต

ป เขาแตะที่ริมฝีปากยกยิ้มกับตัวเองก

ิดอยู่ไม่น้อย เธอควานมือสะเปะสะปะหาโทรศัพท์มือถือ

ใครมันมาเคาะห้อ

นที่กำลังเคาะห้องอยู่นั้น เสียงเคาะจากหน้าประตูก็ดังขึ้นมาอีก

แนบกับประตูเพื่อส่องตาแมว พอเห็

น่า มา

อนด้

อกับกระโปรงชุดที่ใส่อยู่ออกรวมทั้งเสื้อชั้นใน หยิบได้เสื้อยืดตัวโคร่งก็สวมครอบหัวลงไปเ

นไปนอนไหนมา” ถามพลางกระโดดขึ้นเตียงไปนั่งคุกเข่

่นมาแล้วอยากถ

รู้ ถ้าไม่รู้เด

ั้งมาที่หัวไหล่ เพราะเธอเห็นอะไรรางๆ บริเวณนี้ตอนที่ศศินาถอดเ

ื่อคืนพี่ไปนอนก

าก็รู้ว่าเธอโกหกอยู่ดี มันดูละอายใจเหมือนเป็นผู้

่ แล้วเป็น

หรี่ตามองหน้าคนถาม

เขามาแล้วว่าเขาเป็นคนดีและยังไม่มีแฟน หนูเลยยอมปล่อยให้พี่ไปกับเขาโดยไม่โทรตามไง

วพี่ง่วง” บอกแล้วล้มตั

ก่อนว่าเป็น

จะตายอยู่แล้ว ขอนอนก่อน

ี้หรอก อึ๋ย” พูดแล้วทำท่าขนลุกขนพอ

ี่การงานก็ดี ลูกเมียก็ไม่มี

พื่อนเขาอาจ

เมื่อคืนนี้ถ้าเธอไม่ยินยอมเองซะอย่างเขาก็คงไม่ทำอะไร แล้วก็คงจะพาไปส่งถึงบ้านอย่างที่

ออกมาลั่นห้องแล้ว คนบ้าอะไรจูบเก่งชะมัด มันหวานไปหมด จูบก็หวาน คำพูดก็หวาน ทุกการกระทำพะเน้าพะนอละมุนเอาใจ จูบตรงไหนแตะตรงไหนก็ขนลุก แล้วยิ่ง..ฮื

ด้สติก็ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง จนมนสิ

ป็นอะไร ไห

ี่ไปอาบน้ำก่อนแป๊บหนึ่งเดี๋ยวมานอนต่อ” บอกแล้วลุกออ

ไหนเล่าซ

กนักดนตรีเอ่ยกระซิบเบาๆ กันสองคน พร้อมกับ

ล่ะมิ้น มันไม่

งมีสิก็พี่หายไป

ี่” ศศินาถอนหายใจ จะให้เธอเล่าอะไรให้ฟังกันล่ะใน

็ก ไปอ้อนเอาอะไร

อดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้ เพราะดูท่าเหมือนกับว

่ของพี่นีน่า แต่ถามเ

ไม่

ทูลเงยหน้าขึ้นมาจากการ

้จักมั้ย” วันชัยรีบถามลิ้นรัว ศศินายังไม่ทั

อาจารย์ หล่อมาก ดีกว่าไ

ื่อย เขาไม่ใช่

กเรารู้จักกันเองแหละ อย่าไปอยากรู้กับเขา

ึ้นแล้วดันหลังออกนอกห้องไป เหลือเพี

ไอ้คนดีๆ อยู่ใกล้ตัวก็ไม่คิดจะมอง” ประโยคหลังเอ่ยงึมง

อะ จะได้

ยพึ่งเอ่ยไปเมื่อครู่ เธอรู้ว่าศารทูลคิดยังไง แต่เธอก็ไม่สามารถตอบรับน้ำใจนั้นได้ เพ

สื

ือ

ายก็ตัดสินใจเงียบไปดีกว่า มนสิชาคงไม่ชอบใจนักถ้าเธอจะพูดอะไรออกไป อ

เราไปกันเถอะ