อ” รมิตาส่ายศีรษะไปมาอีกครั้ง ในขณะที่เธอกำลังดึง

คุณตา” ชายหนุ่มยกยิ้มที่มุมปากอ

งนั่นแหละ อย่ามาหลงรักฉันก็แล้วกัน” สิ้นเสียงรมิตา เธอก็ค่อยปิดเปลือกต

ง ๆ ในขณะที่ตนกำลังขับรถ เพื่อไปยังร้

งหนึ่งในใจกลางเมื

าเริ่มบ่นออกมาด้วยน้ำเสียงเบาหวิว พลางนำฝ่ามือมาล

รไปยังไม่ถึงห้านาทีเลยนะ” ชัชนนท์กล่

เรียกใช้อย่างกับคนใช้ส่วนตัว แถมคนบ้าอะไรกินจุอย่างกับหมู” เรี

รับ” ชัชนนท์แสยะยิ้มที่มุมปากอย่าง

บอยากจะเข้าไปบีบคอชายหนุ่มให้รู้แล้วรู้รอ

างเจ้าเล่ห์ แล้วเปิดปากพูดอีกครั้ง “อ๋อ นี่คุณตาแอบคิดอะไรอยู่ที่หาว่าผมทะลึ่ง คิดลึกนะครับเนี่

” ประโยคแรกเธอเงยหน้าว่าชัชนนท์ พอดีกับที่พนักงานมาเสิร์ฟอาหาร เธอเ

หรอก” ชัชนนท์ห้ามปรามหญิงสาวที่กำลังตักอาหารเข้าปากอ

นแบบผู้ดีอย่างบอสไม่ได้หรอก ง่ำ ๆ” รมิตาก

ุมปาก พร้อมกับผุดรอยยิ้มขึ้นมาบนใบหน้า ส่วนเจ้าตัวทำ

กครองมาคอยเช็ดเศษอาหารที่หกตามโต๊ะ หรือแม้แต่บนใบหน้า” เขา

หรอกค่ะ” ว่าแล้วเจ้าตัวก็ตักอาหารคำสุดท้ายเข้าปาก ภายในพร

บบคุณตาที่ทานอาหารเหมือนเด็กหิวโซ ทั้งที่เมื่อก่อนคุณออกจะห่วงภาพลักษณ์ขนาดไหน” ชัชนนท์วางช้อนส้อมลงบน

งช้อนส้อมให้เข้าที่ พร้อมกับใช้ผ้าเช็ดที่มุมปากอย่างผู้ดีตามที่เข

ื่ม สายตาของเธอสอดส่องไปยังนัยน์ตาขอ

วยต่อไป ทั้งที่เขาแอบยิ้มที่มุมปาก ส่วนรมิตาเมื่อดื่มน้ำจากแก้วเรียบร้อยแล้ว เธอก็ได้วาง

ล่าวคำขอโทษออกมา ในขณะที่ฝ่ามือทั้งสองข้างยกมาป้องปาก

เห็นลิ้นไก่ของคุณแล้ว” เขารู้ทันเธอแทบจะทุกอย่า

้งเลยนะคะ” คำพูดคำจาและท่าทางของเธอ ในสายตาของชัชนนท

้องล่างผมเลย” ว่าแล้วเขาก็ตักอาหารเข้าปากทันที โดยไม่สนใจรมิตา ที่นั่งฟืดฟาด