ี่บ้านใหม่ๆ เพราะว่า กวินตราเป็นคนหวงของ จึงรู้สึกไม่ดียามเมื่อมีคนแปลกหน้ามาร่วมชายคา พี่ชายจึงทำให้เพื่อให้เธอเก็บของรักของหวง จึงไม่เคยมีใครรู้เลยว

มาก แค่ได้กระเป่าถือหนึ่งใบมาแล้วเก็บพระเครื่องจากหัวเตียง นางไม่ลืมหยิบโทรศัพท์มือถือรุ่นโบราณกับ กระเป๋าสตางค

าเดินลงมาก่อน ตามด้วยอักษรที่ใส่ปลอกคอเพื่อป้องกันกระดูกคอไม่ให้เลื่อนและที่ข้อมือขวามีเฝือกอยู่ เนื่องจากกวินตราหักมันตอนที่เขาพยายามลวนลามเธอ ที่หน้า

ียบบ้านฉันอีกเหรอ” มุกดาเดินลงมาชี้หน้ากราด อักษรเองก็มอ

ตัวเอง ของพ่อกิ๊บสร้างขึ้นมาทั้งนั้น.... นอนเปิดแอร์เย็นๆ แต่คงร้อนใจน่าดู” กวินตราพูดน้ำเสียงเย็น เตือนสติคนที่ร

แล้วก็พานังแม่นมทรยศนี่ออกไปด้วย หนอย เลี้ยงเสียข้าวสุกไม่สำนึกบุญคุณนาย แต่ดันทำตัวเป็นหมาไม่มีเจ้าของไปเลียขาคนที่ไ

ป็นผู้ดีและใส่ใจลูกเลี้ยงดีพอๆ กับลูกของตัวเอง จนบิดาเธอไว้ใจว่ามุกดาจะช่วยดูแลเธอได้เมื่อท่านจากไป แต่ความเป็นจ

ี่เป็นจริงเลย มัวแต่เชื่อเรื่องที่สามีสุดที่รักหลอกจนทำร้ายเธอ ทำร้ายคนอื่น อีกหน่อยคงไม

ดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว... เธอไม่ต้อง สาปส่ง ธรณีก็เตรียมสูบคนชั่วๆ เหล่านี้ลงน

็นจะตายก็ไม่ต้องกลับมา ฉันไม่เวทนาคนเนรคุณอย่างเธออีก บอกไว้ก่อน” มุกดาตะโกน

อยากจองเวรอีก เธอช่วยคามินประคองแม่ใจเดินไป ไม่สนใจ

ค่ะคุณ” เธอประคองส

ี่มุกดาผวาจะเข้าไปตบด้วยสายตาเคียดแค้น อิจฉานักหนาเพราะคิดว่าเป็นแฟนของกวินตรา เ

เขาที่หน้าบ้านให้ตามสืบให้ได้ว่ากวินตรากับไอ้หนุ่มหน้าคมนั้นไปอยู่กันที่ไหน...

ย เมื่อครู่เธอเพิ่งส่งแม่ใจไว้ที่สถานีขนส่ง เพื่อให้แม่ใจได้กลับบ้านเกิดที่ลำพูนและให้เงินติดตัวไว้ใช้อย่างสบายไปจนบั้

กวินตราเงยหน้ามองชีคคามูนาเต็มตา ท่านลูบบ่าของเธออย่างเอ็นด

เสมอนะลูก คิดเสียว่าเรื่องร้ายๆ ผ

่องพวกนั้น แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ... กิ๊บผ่านมันไปได้ง่ายๆ อยู่แล้ว

หาร้านกาแฟในห้างสรรพสินค้าคุยกันดีกว่านะ แล้วเราก็ซื้อข

กขอบคุณชีคคามูนาเพราะวันนี