ทรและน้าแสงดาวมาคอยนั่งเฝ้าอย่างใจจดใจจ่อด

นเต้นมาก อยากจะ

ห้หนูคลาร่าตื่นก่อน เดี่ยว

ล้วที่ห่างหายไปจากการเลี้ยงเด็ก เมื่อลูกๆ ต่างเติบโตเป็นผู้ใหญ่กันไปหมด ทำ

กจัดการเอกสารของหลานทั้งสองเธอเสร็จลง ส่วนชื่อนั้นก็ไ

้วยัง”แม่ภัทรบอกขึ้นแล้วถามบุตรสาวด้วยความเป็นห่

ค่ะแม่ คุณน้าค่ะ ลุงปีเตอร์ไปพ

งพักก่อนเร็วจะ

และจะบอกเรื่องนี้ให้กับคุณพ่อของเธอหรือเปล่า ถ้าบอกก็กลัวว่าท่านจะเอาเรื่องเด็กทั้งสองไปเป็นเครื่องมือต่อ

ห้กับพ่อของเรารู้นะลิลลี่ แม่ไม่อย

่ะคแม่ภัทร หนูไม่อย

เพราะกลัวว่าท่านจะมาวุ่นวายอีก เธออยากให้พี่สาวใช้ชิวิต

กับเปลือยตาขยับเล็กน้อย จากนั้นก็พย

ำให้ลิลลี่ที่นั่งอยู่ใกล้เตียงไ

อพี่สาวเบาๆ แล้วถามขึ้น เพื่อทดสอบว่

ไหน”เสียงแหบพร่าแผ่วเบ

เธอก็เดินออกไปตามพยาบาลทันที ไม่ใช่แค่พี่สาวของเธอหรอกน

ส้นผมของลูกสาวอย่างเบามือด้วยความเอ็นดู เธอไม่คิด

หาลูกแฝดทั้งสองคนด้วยความคิดถึง เธอได้เห็นหน้าลูกเพียงไม่นานเมื่อตอนคลอดแล้วพยาบาลก็พาตัวไปอาบน้ำ เธอยังจำวินาทีสำค

้ว เดี่ยวสักพักพยาบาลก็พาเจ้าสองแฝดม

หันไปมองยังหน้าห้อง เมื่อลิลลี่เดินเข้ามาพร้อมกับพ

ลสาวพาทารกตัวน้อยทั้งส

ก ต่อจากนี้ไปเธอไม่ได้ตัวคนเดียวอีกแล้ว ยังมีลูกน้อ

เพศชายขึ้นมาแล้วส่งให้กับคุณแม่พร้อ

อนไม่มีผิดแม้กระทั้งสีตาก็ยังได้เขามา เธอคิดไว้ตลอดว่าตัวเองสามารถลืมเขา

จากคนไข้สาวแล้วอุ้มทารกเพศหญิ

วของเธอเปรียบเสมือนตัวแทนของเขาอีกคน ซึ่งถอดแบบมาจา

ุ้มหลานชายไว้ตามที่พยาบาลสอนอุ้มแล้วเขี้ยแก้มยุ้ยๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

กให้ใครล่ะ”น้าแสงดาวพูดขึ้นเมื

จแกเลย

อย่างเต็มที่ คลาร่าตั้งใจฟังที่พยาบาลบอกหมดทุกอย่างว่าต้องทำอะไรบ้างเพราะเธอเป็นคุณแม่มือใหม่

ี้ยวจริงๆ”ลิลลี่เขี่ยแก้มยุ้ยๆ ของหลานตั

่อน้องสาวของเธอเล่นหลงสองแฝด

น่นอน”เธอบอกขึ้นอย่างขบขับ ไม่อยากจะบอกเลยว

ับคำพูดของลิลลี่ ไม่ใช่เพียงแค่หญิงสาวคนเดียวหรอกน

าย อย่าได้แรดเห

่ภัท