ลับไปแล้ว พอมองไปที่ใบหน้าที่อ่อนเย

..

เสร็จ เธอก็เดินออกมาจากห้อง แล้วก็พบว่า บนโต๊

อยคนนั้นลุกขึ้นจากโซฟา แล

ของพวกนี้หนูเ

กับปากกาออกมาเขียนอยู่หลายคำอย่างรวดเร็ว “

ี่ชิงเกอก็อึ้งจนแน่นิ่งไปชั่วขณะ แม้ว่าเด็กน

คนเดียวมันอันตรายมาก คราวหน้าอย่าทำแบบนี้อีกนะ

น้อยก็เขียนชื่อของตั

เวิ

ง นามสกุลฟู่ คงไม่บั

จิ่นกับเจี่ยนหล่านมีลูก

มีเสียงกริ่งหน้าประตูด้านนอกก็ดังขึ้นมา เช้าขนาดนี้ใค

่ พอเห็นว่าเป็นใบหน้าที่คุ้นเคย แวว

ฟู่หนานจิ่นและเ

ิดประตู ผู้หญิงคนนี้ทำไมถึงมาอยู่เมือง A ได้ล่ะ เธอน่าจะตายอยู่ในห้องคลอดแล้วไม่

จะทำอะไรกันแน่ ทำไมถึ

รีบปรี่เข้ามาอย่างร้อนใจ เ

วดคิ้วเล็กน้อยพร้อมกับพูดว่า “ฟู่เว

อกมา เจี่ยนหล่านก็ดึงฟู่เวินสือไป แล้วก็จี้ถามขึ้นว่า “ฉวี่ชิงเกอ เธอคิดจะทำอะไรกันแน่ เมื่อแปดปีที่แล้วเธอตั้งใจขับรถชนฉัน แล้วตอนนี้เธอก

่านที่จับเขาไว้ จากนั้นก็มายืนขวางอยู่ข้างหน้าฉวี่ชิ

สือ นี่ล

กำลังจะระเบ

่วยพูดอะไรที่มันเป็นความจริงหน่อยได้มั้ย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่คือลูกของพวก

กอ เธอต้องคิดจะทำอะไรท

ตำรวจด้วยล่ะ？ ไม่ใช่ว่าพวกคุณรู้ว่าเด็กคน

ลังเขียนอะไรบางอย่างบนกระดาษ：“แม่ต่อว่าผม ผมจะออก

าก็พูดกับฉวี่ชิงเกอด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า “เจี่ยนหล่านเข้าใจคุณผิด

พอใจ แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ไม่ได้พู

ฉวี่ชิงเกออย่างอาลัยอาวรณ์ แต่ส