้าก็เร็วเธอก็จะได้พบกับฟู่หนานจิ่นแน่

ใบหน้าที่คุ้นเคยนั้น ดวงตาของฟู

ธอก็พูดออกไปตรง ๆ ว่า

นหลังเดินออกไป แต่เสียงทุ้ม ๆ ของช

๋ยวก

ียงที่เย็นชาว่า “ฉวี่ชิงเกอ ไม่ได้เจอก

พื่อนของเขาบอกว่าผู้หญิงบริ

ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ฟู่หนา

หรอ？ ในเมื่อรับเงินไปแล้วคุณก็ควรทำอะไรบ้า

ามองไปที่ฉวี่ชิงเกอ แล้วก็พูดด้วยรอยยิ้มเหยียดหยามอีกครั้ง “แต่ผู

่สวมชุดสายเดี่ยววาบหวิวก็ปรากฏตัวที่หน้าประตู การแต่งหน้าบนใบหน้าข

าะเยาะเย้ยออกมา ก่อนจะพูดว่า “จุ๊ ๆ ฟู่หนานจิ่น คุณก็ทำให้ฉันรู้สึกขยะแข

ี่ชิงเกอก็หันหล

จากนั้นเขาถึงได้รู้ตัวว่าต

ู่ ฉั

กไป

ีความเยือกเย็นถูกปล่อยออกมาจากตัวของเขา

ที่สดใสของฉวี่ชิงเกอ เขาก็รู้สึกกระวนกระวายใจเป็นอย่า

..

อกหมายเลขห้องผิด แต่ก็ไม่คาดคิดเลยว่าจะทำให้เธอได้ไปเจ

ร์ข้างโรงแรม จนกระทั่งถึงตอนเที่ยงคื

เล็กน้อย เธอเดินไปที่ลานจอดรถ แล้วทันใดนั้น เธอก็เห็นเด็กผู้ช

ก็เดินเข้าไปถามว่า “หนูน้อย ทำไมหนู

่ดวงตาเจ้าเล่ห์คู่นั้นก

ลงจากพ่อแ

้อยส่

นีออกมาคนเดี

พยักหน้า

กที่พูดไม่ได้หนีออกมาแบบนี้ได้ยังไงกัน พอคิด ๆ ดูแล้ว ฉวี่ชิงเกอก็

ปที่ใบหน้าของฉวี่ชิงเกอ จากนั้นก็ยื่น

เธอคิดว่าจะไปส่งเด็กคนนี้กลับบ้านก่อ

ม่คงเป็นห่วงแย่แล้วล่ะ ไหน

ยคนนั้น

อจะไปส่งเด็กคนนี้ที่สถานีตำรวจ แต่พอถึงแล้ว จะทำอย่างไรเขาก็ไ

กประจำวันเรื่องนี้เอาไว้ที่สถานีตำรวจก่อน จากนั้นก็ทิ้งที