าเข้าไปหาลวรรษอย่างยินดี แต่รอยยิ้มของแม่บ้านสาวก็ต้องเลือนหายไปจากใบหน้าเช่นเดียวกันเมื่อเห็นร่างบางของชงโคลงมาพร้อมกับลวรรษด้วยเช่นกัน นังชงโคนี่เกาะไม่ปล่อยจริงๆ เมื่อไรนะผู้หญิงคนนี้ถึงได้ออกไปจาก

ผู้ชายเขาไม่เคยแสดงออกมาว่าชอบตัวเองเ

กงส้มชะอมทอดให้ด้วยน

ุณลันขึ้นไปอาบน้ำเถอะค่ะ เหงื่อเต็มตัว

่ายรับรู้ฐานะของตัวเอง แต่ใบหน้าเรียบเฉยราวกั

าไม่ได้คิดอะไรด้วยก็ยังหน้าด้านมาหาเขาถึงที่ จำไว้นะจำปี...แกอย่าได้ทำแบบนี้นะ เป็นผู้หญิงมันไม่งาม อ

้านสาวหงุดหงิดเองอีกครั้ง ก่อนจะเดินหน้าง้ำเข้าไปในครัว ชงโคมองตามหลังมยุรินพร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อยพยายามไม่ถือสากับ

ื่อยเปื่อย ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานขนาดไหนจนเห็นร่างสูงเ

ครับที่ใ

่ะ ลันจะได้

ยายามอย่างมากที่จะให้เธอ แต่ยิ่งพยายามเท่าไร เขากลับลำบากใจเองทุกครั้ง จนเดี๋ยวนี้เขาปล่อย

นเถอะครับ เดี

ียวกับชายหนุ่ม เป็นเวลาพอดีกับที่มยุร

นมานั่นแล้ว

อยเมื่อได้ยินคำพูดนั้นออกจากปากของลวร

้านหรือคะ ยุรินนึกว่าคุณลันใ

้ฉันจะไปกินข

ปากตัวเองแน่น สายตาวาววับมองเขม็งตามหลังสองคนนั้นไปทันทีอย่างไม่พอใจ จนจำปีที่เดินมาสมทบตามหลังถึงกั

บับหนึ่งในมือด้วยประกายตาหวานวันนั้น เธอเห็นข่าวนี้โดยบังเอิญ ข่าวการสัมภาษณ์ของโชค เจ้าของไร่อ้อยที่มีชื่อเสียงของเมืองกาญจนบุรี และเพียงแค่เสี้ยวหน้าเล็กๆ ของคนงานกลุ่มหนึ่งนั้นมันก็ทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นแรงอย่างไม่คิดชีวิต เธอจำลวรร

อง ในขณะที่พี่ชายของเธอตกต่ำแย่ลงไปทุกที และตอนนี้เมชัชก็ไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว ความร้อนผ่าววิ่งไปทั่วดวงตากลมโตของหญิงสาวอีกครั้งเมื่อคิดถึงพี่ชายที่จากไป ก่อนจะเธอจะ

อมกับมองเลิ่กลั่กไปรอบด้านด้วยความตื่นกลัว เมื

ยูง ใจเย็นๆ เข้า

สียงใครทั้งสิ้น มือบางกำเศษกระดาษชิ้นเล็กที่อยู่ในมือแน่น หญิงสาวชะงักฝีเท้าตัวเองอีกครั้งเมื่อเสียงของคนแว่วเข้ามาใ